Η προσβολή αυτή της μυελίνης μπορεί να έχει ποικίλο χαρακτήρα και έτσι η συμπτωματολογία της σκλήρυνση κατά πλάκας να εμφανίζει έντονες διακυμάνσεις. Σε αυτό το σημείο, πρέπει οι ασθενείς να προσέχουν την υπεριώδη ακτινοβολία, για αυτό το λόγο. Δεν είναι λίγες οι φορές που η έντονη υπεριώδης ακτινοβολία, ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, φέρνει την έναρξη της συμπτωματολογίας της σκλήρυνσης κατά πλάκας ή την επιδείνωση της. Είναι πλέον γεγονός ότι η τακτική έκθεση του ατόμου σε υπεριώδη ακτινοβολία είναι άκρως επικίνδυνη.

ΧΩΡΙΣ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ, ΟΙ ΕΠΩΔΥΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ, ΒΑΣΑΝΙΖΟΥΝ ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΣΘΕΝΗ.

Αν και σε ότι αφορά τη νοσολογική οντότητα της ασθένειας, δεν υπάρχουν ειδικοί μηχανισμοί ρύθμισης που να προκαλούν επώδυνες καταστάσεις, εντούτοις το 50%-70% των ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας, κατά καιρούς, έχει βασικό πρόβλημα με τα επώδυνα σύνδρομα. Νευροφυσιολογικές εξετάσεις έχουν πιστοποιήσει πως υπάρχουν νευρωνικά τόξα μεταξύ εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού που διακινούν αυτά τα ερεθίσματα που προκαλούν τον πόνο. Τα κυκλώματα αυτά ονομάζονται «βραχέα» κυκλώματα και πέρα από την ανατομική τους κατασκευή, φαίνεται πως είναι και ο «διάδρομος» των νευροδιαβιβαστών εκείνων της επώδυνης αγωγής.

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΑΝ ΣΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΠΙΓΚΕΛ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΤΟΥ ΜΠΟΧΟΥΜ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΕΡΙΠΟΥ ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΕ ΜΙΑ ΠΡΟΪΟΥΣΑ ΠΟΛΥΕΣΤΙΑΚΗ ΛΕΥΚΟΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΈΓΧΥΣΗ ΤΙΣΑΜΠΡΙ.

Οι γιατροί κατόρθωσαν να «ηρεμήσουν», σε έναν από τους τρείς ασθενείς, τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν, παράλληλα όμως πρότειναν να επανεξεταστεί η φαρμακευτική δραστηριότητα του τισάμπρι, προκειμένου να αποφευχθούν οι καινούργιες επιπλοκές. Συγκεκριμένα, ο καθηγητής Ράλφ Γκόλντ επίστησε την προσοχή ότι ακόμα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, σε ότι αφορά τη χορήγηση του τισάμπρι, διότι μπορεί να έχει μια συχνότητα μέχρι παθογένειας, μέχρι εννιακόσιοι ασθενείς. Το ποσοστό είναι πάρα πολύ μεγάλο και οπωσδήποτε η πρόταση του καθηγητή πρέπει να επανεξετασθεί με μεγάλη προσοχή, πριν αυτό δοθεί διαρκώς στους ασθενείς.

Η ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ, ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΤΗΤΗΣ ΑΝΟΣΙΑΣ.

Και με αυτό το γνώμονα αντιμετωπίζεται σχεδόν, κατά αποκλειστικότητα, χωρίς να λαμβάνεται  υπόψη και η φυσική ανοσία. Η φυσική ανοσία είναι ένας παράγοντας άμυνας του οργανισμού, που αρχίζει από την εποχή της κύησης. Δεν έχει τις εξειδικευμένες δυνατότητες της επίκτητης ανοσίας, αλλά είναι σε θέση να βάλει τους δικούς της φραγμούς, που αποτελούνται από όργανα του σώματος, όπως  ιστοί, βλεννογόνοι και διάφορες πρωτεΐνες, προκειμένου να αντιμετωπίσει ξένους εισβολείς. Οι παράγοντες της φυσικής ανοσίας δεν κάνουν διακρίσεις, σε ότι αφορά την «επιλογή» των στόχων. Έχουν τη δική τους ανοσολογική ανοχή και αυτή χρησιμοποιούν πάντα. Στη σκλήρυνση κατά πλάκας πρέπει να έχουμε υπόψη μας αυτόν τον κανόνα και μαζί με την επίκτητη ανοσία να μας απασχολεί και η φυσική ανοσία.

Η ΠΡΟΣΘΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΑΡΤΗΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΑΓΓΕΙΟ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΠΟΥ ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ ΣΕ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ.

 Η πρόσθια εγκεφαλική αρτηρία εφοδιάζει με οξυγόνο, που ρυθμίζει την καλή λειτουργία, το σημείο του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για την κίνηση και την αίσθηση του ποδιού, κάτω από το γόνατο. Πολύ τακτικά αποφράξεις της, ισχαιμικές της διαταραχές ή αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση φέρνουν μουδιάσματα και αδυναμία στο άκρο πόδι, κάτω από το γόνατο. Παρά πολλοί γιατροί, αντιμετωπίζοντας αυτές τις κλινικές εικόνες και έχοντας δυσκολίες με τις τυπικές απεικονιστικές μεθόδους, θεωρούν ότι έχουν να κάνουν με περιπτώσεις σκλήρυνσης κατά πλάκας. Σε αυτές τις περιπτώσεις, θα πρέπει πάντοτε να έχουμε κατά νου και τη διαφοροδιαγνωστική δυνατότητα της μαγνητικής αγγειογραφίας του εγκεφάλου.

ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑ, ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ, ΈΧΕΙ ΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ.

Ως γνωστόν, πλέον, η σκλήρυνση κατά πλάκας δεν αποτελεί  μια διαταραχή της μυελίνης των νεύρων, αλλά και μια δυσλειτουργία αυτών των ιδίων εγκεφαλικών κυττάρων. Αυτές τις καταστάσεις είναι σε θέση το μοντέρνο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα να τις καταγράψει, να τις αναλύσει και να τις χαρτογραφήσει. Με αυτόν τον τρόπο έχει τη δυνατότητα ο γιατρός να αξιολογήσει μια σειρά από ουσιώδη διαγνωστικά στοιχεία, που για πρώτη φορά μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο να δώσουν την ένταση και την έκταση στη σκλήρυνση κατά πλάκας.