Χαρακτηριστική περίπτωση είναι στην εμφάνιση του υποθυρεοειδισμού οι αυξομειώσεις του βάρους, το χαρακτηριστικό προσωπείο, η χρόνια κόπωση που αποδίδεται και στην ΣΚΠ ιδιαίτερα όταν διαπιστώνουμε εστίες στην περιοχή του υποθαλάμου στην μαγνητική τομογραφία, μουδιάσματα, υπνηλία, νωθρότητα, δυσκοιλιότητα, αταξία.
Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει ο γιατρός να σκεφτεί διαφοροδιαγνωστικά άμεσα προκειμένου να πιστοποιήσει μέσω εργαστηριακών εξετάσεων τις διαταραχές των θυρεοειδικών ορμονών και επίσης με τα ανάλογα τεστ να αποκλίσει τον δευτεροπαθή υποθυρεοειδισμό ή το αντίθετο.
Η έγκαιρη διαπίστωση του υποθυρεοειδισμού στην ΣΚΠ και η θεραπεία είναι ουσιαστικής σημασίας διότι μπορεί να βγάλει τον ασθενή από μεγάλα προβλήματα.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ ΕΤΣΙ ΣΑΝ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ.
Η εικόνα συμπληρώνεται και από τινάγματα, αίσθημα μυρμηγκιάσματος, και σουβλιών.
Αυτό το βασανιστικό πρόβλημα στην σκλήρυνση κατά πλάκας λύνεται από εμπειρία, όχι τόσο με παυσίπονα όσο με συνδυασμό κατασταλτικών και αντιεπιληπτικών φαρμάκων.
Ο συνδυασμός αυτός είναι συχνά επιτυχής κυρίως αν δοθεί έγκαιρα. Κυρίως το αντιεπιληπτικό φάρμακο που χρησιμοποιούμε σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η καρβαμαζεπίνη και έχει το προνόμιο να απορροφάται γρήγορα, να δρα άμεσα και να αποβάλλεται ταχείως.