ΟΙ ΠΟΛΥΝΕΥΡΟΠΑΘΕΙΕΣ, ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΤΟ ΚENΤΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΈΤΣΙ ΈΧΟΥΜΕ ΔΥΟ ΝΟΣΗΡΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ.
Οι πολυνευροπάθειες στη σκλήρυνση κατά πλάκας έχουν πολλές αιτίες (τοξικές, διαβήτη, διατροφικές κ.λ.π). Οι πολυνευροπάθειες στην σκλήρυνση κατά πλάκας αποτελούν ένα ιδιαίτερα δύσκολο κεφάλαιο, γιατί η συμπτωματολογία της επιβαρύνει την κλινική συμπτωματολογία της σκλήρυνσης κατά πλάκας, κυρίως με αδυναμίες στα άκρα, παραισθησίες επίσης στα άκρα, αδυναμία βάδισης, αταξία κ.λ.π. Στην κυριολεξία έχουμε δύο διαφορετικές αρρώστιες που «χτυπούνε» με την ίδια συμπτωματολογία. Επειδή η σκλήρυνση κατά πλάκας και η πολυνευροπάθεια αντιμετωπίζονται διαφορετικά, η διαφοροδιάγνωση πρέπει να είναι έγκαιρη. Το εργαλείο που βοηθάει σε αυτές τις περιπτώσεις μαζί με την πείρα του νευρολόγου είναι ο ηλεκτρομυογράφος που μπορεί να διαγνώσει την έκταση της νευρικής βλάβης της αισθητικής πολυνευροπάθειας και να δώσει πληροφορίες για την αντιμετώπιση της. Εάν αυτό δεν επαρκέσει, τότε χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια σε νευρολογικά κέντρα. Κατά κανόνα όμως στα αρχικά στάδια επαρκούν τα συνήθη κλινικά μέσα.

Η ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ SJOGREN ΈΧΕΙ ΑΝΑΦΕΡΘΕΙ ΑΡΚΕΤΑ ΤΑΚΤΙΚΑ.

Έχει παρατηρηθεί όμως και μια άξια αναφοράς ιδιομορφία, σε ότι  αφορά την προδιάθεση για αυτές τις δυο ασθένειες. Το σύνδρομο Sjogren, που χαρακτηρίζεται από μια ξηροφθαλμία και ξηροστομία λόγω προσβολής των ανάλογων εξωκρινών αδένων, παρατηρήθηκε τέσσερις φορές σε ασθενείς που στην οικογένεια τους υπήρχε ιστορικό με σκλήρυνση κατά πλάκας. Είναι ενδεικτικό πως μια τέτοια παρατήρηση ενισχύει την άποψη ότι στα αυτοάνοσα νοσήματα η προδιάθεση για διαταραχή του ανοσοποιητικού και εμφάνιση παρόμοιων ασθενειών είναι πολύ πιο τακτική παρά στον υγιή πληθυσμό.

Η ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ, ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΈΧΕΙ ΑΡΚΕΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ, ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΦΟΡΕΣ «ΠΑΙΖΕΙ» ΜΕ ΤΙΣ ΙΔΙΟΤΡΟΠΙΕΣ ΤΩΝ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΩΝ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΝΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΑΥΤΗ, ΕΝΩ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΑΛΛΕΣ ΝΟΣΟΛΟΓΙΚΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ.

Μια τέτοια περίπτωση, σε καταστάσεις εστιών στο μεσολόβιο είναι και η εμφάνιση στοματογλωσσικής και συμπαθητικής απραξίας. Πρόκειται για μια χαρακτηριστική κατάσταση, όπου χάνεται η φωνή με αντίστοιχη πάρεση του άνω δεξιού άκρου και του μισού προσώπου ισοϋψώς. Σε αυτές τις περιπτώσεις, δείχνει ότι η συγκεκριμένη βλάβη, η οποία είναι στο πλαίσιο της σκλήρυνσης κατά πλάκας, περνάει από το συμπληρωματικό φλοιό και την υποφλοιώδη περιοχή που ενώνονται τα δύο ημισφαίρια ή υπάρχει μια διακοπή στο επίπεδο της γέφυρας μεταξύ του ενός και του άλλου ημισφαιρίου που λέγεται μεσολόβιο. Η έρευνα εδώ πρέπει να είναι άμεση διεξοδική και να οδηγήσει σε απόλυτη κατανόηση του συμπτώματος, προκειμένου να γίνει έντονη χορήγηση θεραπευτικής αγωγής για να έχουμε μια εξέλιξη θεραπευτικής ισορροπίας.

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ, Η ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΈΧΕΙ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΓΝΩΣΤΗ «ΜΟΝΤΕΡΝΑ» ΝΟΣΟ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.

Άπειρες νέες θεραπείες ή θεραπευτικά σχήματα ή θεραπευτικές προτάσεις έρχονται συνέχεια στο φως της δημοσιότητας, προκειμένου να υπάρχει μια ουσιαστική θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου. Το θεραπευτικό αυτό διακύβευμα παραμένει όμως ασθενές και αξεπέραστο προς στιγμή από τους πάμπολλους διεκδικητές του. Προφανώς, η κατάκτηση ενός τέτοιου διακυβεύματος έχει ανάγκη πολλών πειραμάτων, ειδικών διεργασιών, δοκιμαστικών θεραπειών με ποικίλους παραμέτρους ακόμα.

ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ, ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΜΟΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΘΕΑΜΑ, ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΗΚΕ ΜΙΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ.

Το γεγονός αυτό οφείλεται σε ένα ήδη γνωστό, στη νευρολογία, φαινόμενο, που έχει σχέση με την αλληλοεξάρτηση των αισθήσεων. Υπάρχουν αισθητηριακά ερεθίσματα, τα οποία αν συντονιστούν σωστά και με το κατάλληλο μείγμα, τότε το αποτέλεσμα τους είναι καταπληκτικό. Γεγονός που επηρεάζει τεράστια την ψυχική ισορροπία των ασθενών και την καταπολέμηση των νοσημάτων. Οφείλεται δε στο γεγονός, ανάλογα επηρεασμού των νευρωνικών τόξων στον εγκέφαλο με θετικό πρόσημο.

Η ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, ΕΝΩ Η ΠΡΟΦΥΡΙΑ ΕΙΝΑΙ  ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ.

Και τα δυο νοσήματα έχουν ένα αυτοάνοσο χαρακτήρα και μπορούν ανά πάσα στιγμή να «δραστηριοποιηθούν» από κάποιες ανοσολογικές αντιδράσεις. Έχουν αναφερθεί ,τουλάχιστον στις βαριές μορφές, αρκετές περιπτώσεις συνύπαρξης των δύο  ασθενειών˙ μάλιστα, πολλές φορές, σε ταυτόχρονη χρονική έναρξη. Δηλαδή, έχουμε μια σύγχρονη ανοσολογική διαταραχή της μυελίνης των νεύρων και της αίμης του αίματος. Αυτό επιβεβαιώνει την παλιά θεωρία ότι στη σκλήρυνση κατά πλάκας ή και στις πορφυρίες υπάρχει μια επίπεδη ανοσολογική διαταραχή, η οποία μπορεί να έχει και ταυτόχρονη «έκρηξη». Σε αυτές τις περιπτώσεις, έχουμε ταυτόχρονη εκδήλωση των συμπτωμάτων και σε επιτυχημένη φαρμακευτική αγωγή έχουμε υποχώρηση και των δυο ασθενειών.