2.500.000 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΈΛΛΗΝΕΣ ΠΑΣΧΟΥΝ ΑΠΟ ΡΕΥΜΑΤΟΠΑΘΕΙΕΣ. ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΑΝΟΣΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ.
Από συστηματικές έρευνες που έχουμε κάνει για τη θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας είδαμε, αρκετές φορές, να υποχωρούν και τα συμπτώματα αυτοάνοσων ρευματοπαθειών, που συνυπήρχανε και με τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Μάλιστα οι θεραπείες αυτές, και σε αυτοτελείς περιπτώσεις αυτοάνοσων ρευματοπαθειών π.χ. ρευματοειδής αρθροπάθεια, έδειξαν μια ουσιαστική ανταπόκριση στην περίπτωση που έλαβαν παρόμοια θεραπεία. Έχουμε εδώ διαφορετικές  παρατηρήσεις που συγκλίνουν στο γεγονός της μεγάλης βοήθειας, όμοιας θεραπείας σε αυτοάνοσα νοσήματα. Αυτό αποτελεί ιδιαίτερο προνόμιο στους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας, διότι είναι η ασθένεια που εμφανίζει κατά κύριο λόγο μια πολυδιάστατη αυτοάνοση μορφή.

Όταν αναφερόμαστε στο riedel πέρα από το hashimoto υπάρχει μια σκληρή μάζα στην περιοχή του αδένα με μια εκτεταμένη ίωση και χρόνια φλεγμονή η οποία αναπτύσσεται και πιέζει την τραχεία.
Η περίπτωση της χρήζει χειρουργικής αγωγής. Αλλά επειδή καμιά φορά λόγω της σκλήρυνσης κατά πλάκας που προϋπάρχει και η θεραπεία που υφίσταται όλος περιέργως μπορεί να υποχωρήσει και η φλεγμονή redel και να εμφανιστεί αργότερα. Είναι από τα περιστατικά που όντως εμφανίζονται σπάνια και κανείς δύσκολα μπορεί να τα διαφορογιγνώσκει διότι είναι “extreme” καταστάσεις διαφορετικών ειδικοτήτων. Παρολα αυτά η θεραπεία είναι μάλλον στο ίδιο κανάλι και αρκετές φορές βοηθάει.