ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΧΡΟΝΙΑΣ ΚΟΠΩΣΗΣ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΚΟΙΝΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Ένα γενικευμένο αίσθημα κόπωσης και καταβολής με χαμηλούς πυρετούς, αδυναμία, πόνους στο κεφάλι, μυς, αρθρώσεις, κακό ύπνο και διογκωμένους λεμφαδένες χαρακτηρίζουν το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης.
Μια παρόμοια κλινική συμπεριφορά έχει και η σκλήρυνση κατά πλάκας στις αρχές της εξέλιξής της.
Είναι δε απόλυτη κλινική ανάγκη να γίνεται έγκαιρα η διαφοροδιάγνωση των δύο ασθενειών, έτσι ώστε να δίδεται η έγκαιρη φαρμακευτική αγωγή για την μία ή την άλλη περίπτωση.
Με τα εργαστηριακά μέσα που υπάρχουν σήμερα η διαφοροδιάγνωση είναι εύκολη.
Αν δεν επιτυγχάνεται εύκολα το γεγονός αυτό οφείλεται σε αλληγορία ή στο ότι κανείς δεν θέλει να ανακαλύπτει και να λέει τα «κακά» νέα.
Πάντως ο ενδιαφερόμενος όταν παρουσιάζει αυτά τα συμπτώματα και είναι κάτω από 40 ετών πρέπει να επιζητεί ακόμα και μόνος του την ιατρική βοήθεια, διότι σε αυτές τις περιπτώσεις το χειρότερο πρόβλημα είναι ο χαμένος χρόνος, επειδή το επιβαρυμένο ανοσοποιητικό σύστημα χειροτερεύει.

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ MARCHIAFAVA – BIGNAMI ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΑ ΣΕ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ, ΤΟ ΣΤΕΛΕΧΟΣ
Η διάγνωση του συνδρόμου αυτού είναι σήμερα πολύ εύκολη και αν γίνει γρήγορα σώζει τον ασθενή από πολλές περιπέτειες και πολλές φορές και την ίδια του την ζωή.
Παρατηρήθηκε ήδη το 1897 από τον ίδιο τον Ettore Marchiafava κυρίως σε κατοίκους της κεντρικής Ιταλίας που κατανάλωναν (ιδιαίτερα άνδρες) «σπιτικό» κακής ποιότητας κρασί «Κιάντι».
Τα κύρια συμπτώματα είναι κατάθλιψη, παράνοια, άνοια, κρίσεις, αταξία, μουδιάσματα, νυσταγμός.
Όλα αυτά συμβαίνουν διότι οι διαταραχές αυτές επηρεάζουν ιδιαίτερα το μεσολόβιο, δηλαδή το τμήμα εκείνο του εγκεφάλου που συνδέει σαν μια γέφυρα τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου.
Παλιά αυτή η διαπίστωση της διάγνωσης γινόταν μόνο μετά θάνατον.
Σήμερα λόγω της ύπαρξης της μαγνητικής τομογραφίας η πιστοποίηση της διάγνωσης είναι πολύ ευκολότερη.
Η έγκαιρη δε θεραπεία κυρίως με υψηλές δόσεις του συμπλέγματος
Β-βιταμινών οδηγεί σε σχετικά αποτελεσματικές θεραπείες.
Πολλές φορές υπάρχει όμως ο κίνδυνος να «παραγνωρισθεί» η ασθένεια αυτή σαν σκλήρυνση κατά πλάκας και να καθυστερήσει ή να μην λάβει χώρα η σωστή αγωγή.

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ Η ΔΙΑΧΥΤΗ ΕΝΔΟΑΓΓΕΙΑΚΗ ΠΗΞΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ.
Η διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη πολύ τακτικά μπορεί να εμφανισθεί στην παιδική ηλικία ύστερα από λοίμωξη, σηπτική ή ανοσολογική διαταραχή.
Τις περισσότερες φορές η πορεία της είναι λανθάνουσα. Δηλαδή έχει συμπτώματα μικρής εντάσεως που δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και μπορούν να προκαλέσουν καταστάσεις που όταν εντοπιστούν να είναι πολύ αργά.
Στην διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη παρουσιάζουν αιμορραγική διάθεση στο δέρμα και διάφορα άλλα όργανα ακόμη και στον εγκέφαλο. Ο λόγος είναι μια υπερκατανάλωση παραγόντων πήξεως και αιμοπεταλίων. Στο κεντρικό νευρικό σύστημα προκαλεί διάχυτη εγκεφαλοπάθεια με μικρά αιματώματα στον αμφιβληστροειδής και στον υπαραχνοειδή χώρο.
Το αποτέλεσμα αυτό είναι να μοιάζει αυτή η κλινική εικόνα την σκλήρυνση κατά πλάκας και να διαγιγνώσκεται και να θεραπεύεται σαν παρόμοια.
Το δυσάρεστο είναι ότι τις περισσότερες φορές κυρίως όταν δεν υπάρχουν εμφανείς αιμορραγίες του δέρματος ή αληθινή αιτία παραμένει άγνωστη και προφανώς χωρίς αντιμετώπιση.
Για αυτό στην σκλήρυνση κατά πλάκας πάντα αξιολογούνται μικρές αιμορραγίες ή αιμορραγική προδιάθεση.

Ο ΛΟΓΟΣ ΠΡΟΦΟΡΙΚΟΣ (ΟΜΙΛΙΑ) Η ΓΡΑΠΤΟΣ (ΓΡΑΦΗ-ΠΡΑΞΗ) ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΑΠΟ ΤΟΠΙΚΕΣ ΒΛΑΒΕΣ (ΕΣΤΙΕΣ) ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ
Η χαρακτηριστική διαταραχή που σχεδόν κατά κανόνα παρουσιάζεται στην σκλήρυνση κατά πλάκας είναι η παρεγκεφαλιδική δυσαρθρία που προκύπτει όταν υπάρχει βλάβη (εστία) στην παρεγκεφαλίδα (θέση 5 στο σχήμα).
Πέρα από αυτό μπορεί να εμφανισθούν και άλλες διαταραχές όπως π.χ. η αφασία (αδυναμία εκπομπής λόγου) όταν έχουμε μια βλάβη στο κινητικό κέντρο του λόγου στην θέση 1, ή η δυσφασία αισθητικής ή αντιλήψεως θέση 2, όπου είναι η αντιληπτή περιοχή του λόγου στο οπίσθιο μέρος της εγκάρσιας έλικας του κροταφικού λοβού ή στην περιοχή της υποδοχής του λόγου στον βρεγματικό λοβό θέση 3.
Αρκετές φορές σε υφιστάμενη βλάβη (εστία) της γωνιώδους έλικας στον βρεγματικό λοβό.
Τα κέντρα των θέσεων 3 και 4 επικοινωνούν χωριστά από τους άλλους σχηματισμούς και μεταξύ τους και μαζί με την θέση 1.
Όταν έχουμε κάποια βλάβη (εστία) στις θέσεις αυτές εμφανίζεται η δυσφασία αγωγής όπου ο ασθενής επαναλαμβάνει ή διαφοροποιεί λέξεις.
Το άρθρο αυτό έχει σαν στόχο να καθοδηγήσει κάποιον να αντιληφθεί και να αναγνωρίσει μια διαταραχή του λόγου έτσι ώστε να καταλάβει το σύμπτωμα και να το αναφέρει παρακάτω.
Είναι απόλυτα λογικό ότι αυτές οι διαταραχές για μη γνώστες είναι δυσνόητες και περίπλοκες όσο απλά γραμμένα και αν είναι.
Συνεπώς αν υπάρχει οποιαδήποτε απορία, ρωτήστε μας.