ΝΕΕΣ ΈΡΕΥΝΕΣ ΈΔΕΙΞΑΝ ΌΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ ΟΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΤΙΣ ΒΛΑΒΕΣ ΤΩΝ ΑΞΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΣΚΠ.
Μια συσσώρευση σε μοριακό επίπεδο ελευθέρων ριζών οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακος δηλαδή οξειδωτικών παραγόντων είναι αυτή που προκαλεί με επιπλέον βλάβη των αξόνων η οποία πολλές φορές δεν φαίνεται και στα διαγνωστικά μέσα. Τα μιτοχόνδρια είναι πακέτα με ενέργεια τα οποία τροφοδοτούν τα νευρικά κύτταρα εν προκειμένω και την ομαλή τους λειτουργία. Οποιαδήποτε διαταραχή που υπεισέρχεται στη λειτουργία αυτή δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στην ανάπτυξη και στην βιοσυντήρηση των κυττάρων. Έτσι λοιπόν στην προκειμένη περίπτωση που η ΣΚΠ έχει πέρα από τις απομυελινωτικές εστίες της μυελίνης των νευροαξόνων λόγω φλεγμονών και έναν ακόμη επιπλέον παράγοντα που ερευνάται τώρα και από ότι αποδεικνύεται είναι σωστό συμβάλλει στα μιτοχόνδρια λόγω των ελευθέρων ριζών.
Έχουμε δηλαδή δυο ταυτόχρονες αιτίες που είναι αποδεδειγμένες τις φλεγμονές και την παράλληλη διαταραχή του οξυγόνου, εν προκειμένω της οξείδωσης. Αυτοί οι δυο παράγοντες που σήμερα θεωρούνται με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο μπορούν να ανιχνευτούν ή πιστοποιηθούν. Όσο πιο μεγάλη είναι η πιστοποίηση της έκτασης της βλάβης η αναγνώριση του προβλήματος τόσο πιο αποτελεσματική είναι και η θεραπεία που θα ακολουθηθεί.
Πάντως για μια ακόμα φορά η νέα ανακάλυψη οδηγεί στο γεγονός ότι στις περιπτώσεις ΣΚΠ οι μόνο-θεραπείες είναι κατά κανόνα καταδικασμένες διότι έχουμε μια πολυγενετική και πολυτοπική βλάβη στις περισσότερες περιπτώσεις.

Η ΣΚΠ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΕΣ, ΑΙΣΘΗΤΙΚΕΣ, ΨΥΧΙΚΕΣ Κ.Λ.Π. ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ.
Σε ορισμένους τύπους της ΣΚΠ ενώ υπάρχει η ίδια νοσολογική διαταραχή έχουμε εμφάνιση των ίδιων νοσολογικών συμπτωμάτων. Μια έρευνα που έγινε σε μουλάτες στη Βραζιλία υπέδειξε κατά κάποιο τρόπο που είναι η ρίζα του προβλήματος αυτού. Οι μουλάτες έχουν έντονη γονιδιακή φαινοτυπική προέλευση και έτσι εάν πιστοποιηθούν γενετικές συμπεριφορές είναι διαφορετικής σημασίας. Στην έρευνα αυτή βρέθηκε ότι το σύμπλεγμα HLA-DRB έχει ποσοτικές διαφορές στις περιπτώσεις ΣΚΠ και οπτικής νευρομυελίτιδος στους ίδιους ασθενείς. Πράγμα που σημαίνει ότι έχουμε την ίδια διαδικασία σε διαφορετική ένταση.

ΜΙΑ ΝΕΑΡΗ ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΙΣΧΥΡΟ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ ΠΥΡΕΤΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΕΝΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΠΩΔΥΝΟ ΔΥΣΑΡΕΣΤΟ ΑΥΧΕΝΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΟΥΣΕ ΓΙΑ 2-3 ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΑΓΩΓΗ.
Όταν η κοπέλα ζήτησε και νευρολογική βοήθεια διαπιστώθηκε πέρα από ένα κλινικά απομονωμένο σύνδρομο με βάση μια πιθανή σκλήρυνση κατά πλάκας. Ο εκτεταμένος διαγνωστικός νευρολογικός έλεγχος μαζί με την μαγνητική τομογραφία δείξανε στοιχεία επαρκή για την στήριξη της διάγνωσης της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Η θεραπευτική διαδικασία που ακολούθησε έφερε την πλήρη υποχώρηση των συμπτωμάτων. Η ασθενής συνέχισε πλέον ανενόχλητη την καθημερινότητα της.
Γεγονός που ενισχύει την ανάγκη της άμεσης αγωγής σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας και κλινικά απομονωμένο σύνδρομο.

Η ΣΚΠ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΕΔΟΜΕΝΗ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΗ ΝΟΣΟΣ ΓΝΩΣΤΗ ΕΔΩ ΚΑΙ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ.
Ακόμη και σήμερα ήδη παγκόσμια «τρέχουν» διάφορα θεραπευτικά πρωτόκολλα με στόχο κυρίως τις παθολογίες του ανοσοποιητικού συστήματος ή τις λοιμώδεις εξάρσεις της ασθένειας.
Παρόλα αυτά μεγάλη χρήση και δικαιολογημένα έχουν στην ΣΚΠ τα αντιεπιληπτικά φάρμακα που συνεισφέρουν στην βελτίωση της κλινικής εικόνας. Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους κυρίως διότι η ίδια η ΣΚΠ προκαλεί μια εγκεφαλική υπερδραστηριότητα που «κατευνάζεται» με τα αντιεπιληπτικά φάρμακα και παράλληλα η αντιεπιληπτική αγωγή καταστέλλει κάποιες εστίες παραγωγής άλγους στον εγκέφαλο.
Τέτοια παραδείγματα έχουμε με τις νευραλγίες τριδύμου και άλλες επώδυνες καταστάσεις στην ΣΚΠ.

Το γεγονός έχει αμιγώς παθολογική βάση και πρόκειται μάλιστα για παθολογικές επεξεργασίες που γίνονται στην περιοχή 25 ή περιοχή Brodmann με βάση τις διαταραχές της λευκής ουσίας. Ανάλογα με τις εστίες εκεί και ανάλογα με το βιοηλεκτρικό «ρεύμα» που φτάνει στην εν λόγω περιοχή και τη διεγείρει, έχουμε τη μια ή την άλλη κατάσταση.
Εάν είναι πολύ, παρουσιάζεται κατάθλιψη, εάν η μεταβολή αυτή δημιουργεί ελάττωση έρχεται η ευφορία. Και στις δυο περιπτώσεις, πέραν των φαρμακευτικών συνταγών που χρησιμοποιούνται προκειμένου να φέρουν σε ισορροπία μια περιοχή, έναν μεγάλο ρόλο παίζει και ο μαγνητικός ερεθισμός ο οποίος μπορεί να φέρει μια χρυσή ιδιαιτερότητα και να ισορροπήσει την κατάσταση βιοηλεκτρικά, έτσι που να αποφευχθεί η μία ή η άλλη απόκλιση. Βέβαια εδώ υπάρχουν πολλά κενά και αρκετές θεραπευτικές απαντήσεις, οι οποίες πρέπει να ελεγχθούν και δοθούν οι λύσεις στο μέλλον. Πάντως το ουσιαστικό είναι ότι και στη μία και στην άλλη περίπτωση, τα εφαρμοζόμενα σαν «φάρμακα», μαγνητικοί ερεθισμοί, που εφαρμόζονται στη περιοχή, είναι ανώδυνοι, αναίμακτοι χωρίς ιδιαίτερες συνέπειες για τους ασθενείς, καθ’ ότι έχει δείξει η πείρα μόνο θετικά αποτελέσματα. Συνεπώς θα πρέπει κανείς να εφαρμόσει ότι έχει προκειμένου να απαλύνει την ταλαιπωρία των ασθενών.

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 11 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ 2000 ΠΕΡΙΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΟΛΟΙ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΑΣ ΚΑΙ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ DNA ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΣΚΠ.
Νέες έρευνες έχουν καταδείξει ότι μόλις το 1,5% του DNA κωδικοποιείται για 20.000 πρωτεΐνες μεταξύ των οποίων ο σχηματισμός πολλές φορές είναι πανομοιότυπος με διάφορους ιούς όπως για παράδειγμα για το HIV-1.
Αυτό σημαίνει ότι αναλύοντας τους ιούς και βρίσκοντας την συνέχεια τους και αναπτύσσοντας περισσότερο τις γνώσεις μας μπορούμε θεωρητικά κάποια στιγμή να φτάσουμε και στην αιτία της μίας ή της άλλης νόσου και για τον λόγο που αυτές αναπαράγονται. Βέβαια αυτό θα χρειαστεί πολύ δουλειά, έρευνες και κυρίως γενετική μελέτη με μηχανήματα που ακόμα δεν υπάρχουν αλλά κάποια στιγμή όλοι ελπίζουμε ότι αυτό θα γίνει και θα έχει σωτήρια αποτελέσματα.
Μακάρι να γίνει γρήγορα.