ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΓΑΓΓΛΙΟΣΙΔΕΣ
1:09 μ.μ. by Dr D. Kountouris
ΤΑ ΓΑΓΓΛΙΟΣΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΤΟΥ ΣΙΑΛΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ GM1 KAI GM2, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΥΨΗΛΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΠΟΜΥΕΛΙΝΩΣΗΣ.
Τα γαγγλιοσίδια στις παθήσεις αυτές εισχωρούν στους νευρώνες και δρουν σαν μικρές «ωρολογιακές βόμβες», προάγοντας έτσι την απομυελίνωση τόσο στο κεντρικό όσο και στο περιφερικό νευρικό σύστημα. Αυτά μαζί με κάποιες κυτοκίνες, όπως είναι οι IL6, είναι η παθολογική βάση των απομυελινωτικών νοσημάτων του κεντρικού και περιφερικού νευρικού συστήματος. Η υπόνοια για την παθολογικότητα αυτών των ουσιών υπήρχε πάντα και ιδιαίτερα σαν δεύτερο στάδιο μιας βακτηρίασης μόλυνσης. Τα τελευταία χρόνια με την τεχνολογία και τις νέες ανακαλύψεις της ανοσοβιολογίας πλέον αυτά μπορούν να πιστοποιηθούν και να μετρηθούν. Δυστυχώς, είναι ακόμη πολύ νωρίς προκειμένου να βρεθεί μια ουσιαστική θεραπευτική απάντηση για αυτά τα προβλήματα.
Ετικέτες απομυελίνωση, βακτηρίαση μόλυνση, γαγγλιοσίδες, νευρικό σύστημα, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας
ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ Η ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ
1:00 μ.μ. by Dr D. Kountouris
ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΕΙ ΩΣ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΔΙΑΧΥΤΗΣ ΑΠΟΜΥΕΛΙΝΩΣΗΣ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΕΙ.
Το σύνδρομο Αλεξάνδρου εμφανίζεται νωρίς στην παιδική ηλικία με σύμπτωμα τις κρίσεις, τη μακροκεφαλία, τις διαταραχές της κίνησης, τον υδροκέφαλο, την άνοια βασιζόμενα όλα σε απομυελινωτικές αλλοιώσεις. Επειδή η αρχή της ένδειξης του συνδρόμου του Αλεξάνδρου αρχίζει από την παιδική ηλικία και φτάνει να εκδηλωθεί και δέκα χρόνια μετά, καμιά φορά μπορεί με τον χαρακτήρα της λευκοδυστροφίας να εμφανίζεται και σε μεγαλύτερες ηλικίες όπου κυριαρχεί η σπαστικότητα ψευδοπρομηκική συνδρομή. Μέχρι στιγμής, δεν έχουν πιστοποιηθεί περισσότερα από 500 κρούσματα και η θεραπεία που προτείνεται είναι γονιδιακή.
Ετικέτες απομυελίνωση, γονιδιακή θεραπεία, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, σύνδρομο Αλεξάνδρου
ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΑΙΤΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΚΠ
10:03 π.μ. by Dr D. Kountouris
ΝΕΕΣ ΈΡΕΥΝΕΣ ΈΔΕΙΞΑΝ ΌΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΦΛΕΓΜΟΝΕΣ ΟΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΤΙΣ ΒΛΑΒΕΣ ΤΩΝ ΑΞΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΣΚΠ.Μια συσσώρευση σε μοριακό επίπεδο ελευθέρων ριζών οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακος δηλαδή οξειδωτικών παραγόντων είναι αυτή που προκαλεί με επιπλέον βλάβη των αξόνων η οποία πολλές φορές δεν φαίνεται και στα διαγνωστικά μέσα. Τα μιτοχόνδρια είναι πακέτα με ενέργεια τα οποία τροφοδοτούν τα νευρικά κύτταρα εν προκειμένω και την ομαλή τους λειτουργία. Οποιαδήποτε διαταραχή που υπεισέρχεται στη λειτουργία αυτή δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στην ανάπτυξη και στην βιοσυντήρηση των κυττάρων. Έτσι λοιπόν στην προκειμένη περίπτωση που η ΣΚΠ έχει πέρα από τις απομυελινωτικές εστίες της μυελίνης των νευροαξόνων λόγω φλεγμονών και έναν ακόμη επιπλέον παράγοντα που ερευνάται τώρα και από ότι αποδεικνύεται είναι σωστό συμβάλλει στα μιτοχόνδρια λόγω των ελευθέρων ριζών.
Έχουμε δηλαδή δυο ταυτόχρονες αιτίες που είναι αποδεδειγμένες τις φλεγμονές και την παράλληλη διαταραχή του οξυγόνου, εν προκειμένω της οξείδωσης. Αυτοί οι δυο παράγοντες που σήμερα θεωρούνται με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο μπορούν να ανιχνευτούν ή πιστοποιηθούν. Όσο πιο μεγάλη είναι η πιστοποίηση της έκτασης της βλάβης η αναγνώριση του προβλήματος τόσο πιο αποτελεσματική είναι και η θεραπεία που θα ακολουθηθεί.
Πάντως για μια ακόμα φορά η νέα ανακάλυψη οδηγεί στο γεγονός ότι στις περιπτώσεις ΣΚΠ οι μόνο-θεραπείες είναι κατά κανόνα καταδικασμένες διότι έχουμε μια πολυγενετική και πολυτοπική βλάβη στις περισσότερες περιπτώσεις.
Ετικέτες απομυελίνωση, διαταραχή οξυγόνου, εστίες μυέλινης, μιτοχόνδρια, μονο-θεραπείες, πολυγενετική βλάβη, ΣΚΠ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΝΕΥΡΟΑΞΟΝΩΝ ΣΤΗΝ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ
3:26 π.μ. by Dr D. Kountouris
ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΒΡΕΘΗΚΕ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΜΥΕΛΙΝΩΣΗ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΝΕΥΡΟΑΞΟΝΩΝΗ καταστροφή των νευροαξόνων είναι ένας ουσιαστικός παράγοντας στην ανάπτυξη της νόσου της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Αυτό μπορεί να παρατηρηθεί με την υψηλής ευκρίνειας μαγνητική τομογραφία στην περιοχή του σήματος Τ1 σαν υποπυκνωτικές ζώνες χαρακτηριζόμενες ως μαύρες τρύπες και παράλληλα με εμφάνιση εγκεφαλικής ατροφίας.
Παράλληλα είναι δυνατόν η καταστροφή των νευραξόνων να προσδιορισθεί από τον καθορισμό των αντισωμάτων των νευροφιλαμιδίων (NF – L & NF – H).
Χαρακτηριζόμενα ως ελαφρά (light) και βαριά (heavy) αντίστοιχα.
Οι έρευνες έδειξαν ότι ιδιαίτερα διαγνωστικά ευαίσθητος είναι ο προσδιορισμός των ελαφρών νευροφιλαμιδίων που συμβαδίζει αναλογικά και με τα ευρήματα της μαγνητικής τομογραφίας.
Ετικέτες απομυελίνωση, απώλεια νευραξόνων, μαγνητική τομογραφία, μαύρες τρύπες, νευροφυλαμίδια
Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ
4:42 π.μ. by Dr D. Kountouris
ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΑΥΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΤΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ. ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΥΣΝΟΗΣΗ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΟΡΟ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ΝΑ «ΤΡΕΞΕΙ» ΣΕ ΛΕΞΕΙΣ – ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ BLOG, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΡΙΕΣ ΤΟΥ.
Για να καταλάβουμε πώς δημιουργείται η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, πρέπει να δεχθούμε κατ’ αρχήν ότι υπάρχει γενετική προδιάθεση, η οποία βασίζεται σε μία ταραγμένη λειτουργία του αμυντικού υποσυστήματος του οργανισμού HLA.
Με βάση αυτό και κάτω από την επήρεια εξωτερικών παραγόντων δημιουργείται μία αύξηση των αυτοαντιδραστικών Τ – λεμφοκυττάρων, που είναι το έναυσμα για την αρχική λοιμώδη διαδικασία της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Τα κύτταρα αυτά περνώντας τον αιματικό φραγμό του εγκεφάλου «προσγειώνονται» στα εγκεφαλικά κύτταρα, όπου συνδέονται με ειδικά αντιγόνα και που προέρχονται από συνθετικά της μυελικής μεμβράνης, πάνω στην οποία ξεκινά με αυτόν τον τρόπο μία φλεγμονή.
Αυτή η φλεγμονή κατευθύνεται και διευθύνεται από παραγόμενα από αυτή την κυτταρογένεση πολυπεπτίδια, τις κυττοκίνες. Οι κυττοκίνες αυτές φροντίζουν να ολοκληρωθεί από την μία το καταστροφικό έργο της απομυελίνωσης και να μην προχωρήσει από την άλλη η απομυελίνωση.
Και έτσι, καθιερώνεται η διαδικασία εγκατάστασης της παθογενούς διεργασίας της σκλήρυνσης κατά πλάκας με καταστροφή μυελίνης, ολιγοδενδριτών και αξόνων.
Ετικέτες απομυελίνωση, κληρονομικότητα, κυττοκίνες, παθογένεια, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, Τ λεμφοκύτταρα
ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
3:14 π.μ. by Dr D. Kountouris
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΓΙΑ ΔΙΑΓΝΩΣΗ, ΘΕΡΑΠΕΊΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΛΕΠΤΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ HLA ΤΗΣ ΑΜΥΝΑΣ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ.
Τα τελευταία χρόνια με ιδιαίτερη ένταση γίνεται μία προσπάθεια να ανοίξει το κουτί με τις γνώσεις – κλειδιά γύρω από τη λειτουργία των γονιδίων στην περίπτωση της νόσου της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Και πράγματι, στο σημείο αυτό υπάρχει μία ευαίσθητη ισορροπία, που επιτυγχάνεται μέσω της διαδικασίας της ανοσορρύθμισης.
Η ανοσορρύθμιση αυτή που, όταν διαταράσσεται, δημιουργεί την παθογένεια της σκλήρυνσης κατά πλάκας, έχει τη βάση της σε έναν μηχανισμό του ανοσοποιητικού συστήματος, που έχει καθιερωθεί με την ονομασία σύστημα HLA.
Πρόκειται για ένα σύστημα ειδικών κυττάρων που κατευθύνονται από το χρωμόσωμα 6 και καθορίζουν τη ρύθμιση ειδικών πρωτεϊνών για την προετοιμασία της μεμβρανικής συμπεριφοράς των κυττάρων.
Για να το πούμε πιο απλά, ρυθμίζουν την ομαλή λειτουργία των κυττάρων. Η μεμβρανική συμπεριφορά των κυττάρων παίζει ένα τεράστιο ρόλο στην αναγνώριση ιδίων ή ξένων σωματιδίων του οργανισμού.
Από τον αναγνωριστικό ρόλο αυτό κατευθύνεται και προγραμματίζεται η δράση των Τ-λεμφοκυττάρων, που είναι τα πρώτα όπλα άμυνας του οργανισμού. Η πρόκληση δημιουργίας των Τ-λεμφοκυττάρων δημιουργείται, λοιπόν, κυρίως από δύο ομάδες HLA-αντιγόνων, αυτά που είναι φορείς πρωτεϊνικών τμημάτων DR-2 και αυτά που δεν φέρουν την ομάδα αυτή.
Τα HLA-DR2, λοιπόν, θεωρούνται τα «υπεύθυνα» για την παραγωγή ειδικών λοιμωδών ουσιών, των κυττοκινών, που βρίσκονται στη βάση της διαδικασίας της απομυελίνωσης στη σκλήρυνση κατά πλάκας.
Βέβαια, το θέμα δεν κλείνει εδώ. Υπάρχουν διαφορές ποιοτικές σε όλες αυτές τις διαδικασίες που πρέπει να εξερευνηθούν για να μάθουμε σε βάθος τις αποκλίσεις στη διάγνωση και εξέλιξη της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Έτσι, θα έχουμε και αποτελεσματικότερες θεραπείες.
Ετικέτες ανοσοποιητικό, απομυελίνωση, κυττοκίνες, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, Τ λεμφοκύτταρα, χρωμόσωμα 6, HLA
ΠΩΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ Η ΑΠΟΜΥΕΛΙΝΩΣΗ ΤΑ ΝΕΥΡΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ
1:19 π.μ. by Dr D. Kountouris
ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΠΟΜΥΕΛΙΝΩΣΗΣ ΣΤΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ.
Στη σκλήρυνση κατά πλάκας όλη η διαδικασία της καταστροφής αρχίζει με την τοπική απομυελίνωση. Με την έννοια της απομυελίνωσης περιγράφουμε την εικόνα του «ξεφλουδίσματος» της μεμβράνης (μυελίνη), που περιβάλλει τον άξονα του νευρικού κυττάρου, και παίζει το ρόλο του «αγωγού» της μετάβασης της νευρικής διέγερσης.
Η διεργασία της αποδομής της μυελίνης αρχίζει σημειακά γύρω από ένα μικρό αγγείο, κυρίως φλεβικής παροχής, περιβάλλοντάς το με έναν «αφρό». Ο πυκνός αυτός «αφρός» περιέχει κυτταρικούς σχηματισμούς με διαλυτικό ρόλο για τη μεμβράνη της μυελίνης (απομυελίνωση).
Τα στοιχεία αυτά είναι μονοκύτταρα, πλασματοκύτταρα, Τ-λεμφοκύτταρα, των οποίων ο αμυντικός ρόλος είναι ταυτόχρονα και καταστροφικός για τη μυελίνη και τα ολιγοδενδροκύτταρα, που την παράγουν.
Μαζί με τη μυελίνη η διαδικασία αυτή καταστρέφει και τους «αγωγούς», δηλαδή, τους νευράξονες. Με το χρόνο έρχεται και το τελειωτικό χτύπημα, η δραστηριότητα των μακροφάγων κυττάρων. Πρόκειται για τα κύτταρα που «τρώνε» και διαλύουν τα πάντα που έχουν ερεθιστεί από τον «αφρό», τον οποίο περιγράψαμε παραπάνω.
Ανάλογα δε με τη δραστηριότητά τους δημιουργούν πρώιμες ή παλιές εστίες απομυελίνωσης, που καταλήγουν σε αδρανή απομυελινωτικά στίγματα, τις λεγόμενες πλάκες. Μεταξύ δε αυτών και των υγιών εγκεφαλικών ιστών υπάρχει μια «γκρίζα ζώνη», όπου «μάχονται» η περαιτέρω απομυελίνωση με την επαναμυελίνωση.
Ετικέτες απομυελίνωση, μυελίνη, νευρικά κύτταρα, ολιγοδενδροκύτταρα, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, Τ λεμφοκύτταρα
| Επόμενο παλαιότερο άρθρο >>>> |
