Η ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΚΡΑΝΙΑΚΟΥ ΜΑΓΝΗΤΙΚΟΥ ΕΡΕΘΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ
12:57 μ.μ. by Dr D. Kountouris
Ο ΔΙΑΚΡΑΝΙΑΚΟΣ ΜΑΓΝΗΤΙΚΟΣ ΕΡΕΘΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΈΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΩΝ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΩΝ ΣΕ ΔΥΟ ΕΩΣ ΤΡΙΑ ΕΚΑΤΟΣΤΑ ΒΑΘΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ.
Στη σκλήρυνση κατά πλάκας, η χρήση του διακρανιακού μαγνητικού ερεθισμού, για περιπτώσεις διεγέρσεις νευρικών κυττάρων με θεραπευτικούς στόχους, έχει αρχίσει να εφαρμόζεται παγκοσμίως. Ακόμη δεν υπάρχουν εκτεταμένες κλινικές έρευνες, προκειμένου να αναφερθεί κανείς με σιγουριά σε ενδείξεις ή αντενδείξεις, αλλά από όσες έχουν γίνει και από προσωπική εμπειρία σε ειδικές περιπτώσεις ασθενών έχει μια ουσιαστική θετική εφαρμογή. Η σκλήρυνση κατά πλάκας, που ακόμη στους νευρολογικούς κύκλους θεωρείται ανίατη, πρέπει να έχει ανοιχτές πόρτες για κάθε καινοτόμα, θεωρητικά, προσπάθεια. Με αυτόν τον γνώμονα, ο διακρανιακός μαγνητικός ερεθισμός από έμπειρους θεραπευτές έχει ένα τέτοιο γνώρισμα.
Ετικέτες διακρανιακός μαγνητικός ερεθισμός, θεραπεία, νευρικά κύτταρα, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας
ΠΩΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ Η ΑΠΟΜΥΕΛΙΝΩΣΗ ΤΑ ΝΕΥΡΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ
1:19 π.μ. by Dr D. Kountouris
ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΠΟΜΥΕΛΙΝΩΣΗΣ ΣΤΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ.
Στη σκλήρυνση κατά πλάκας όλη η διαδικασία της καταστροφής αρχίζει με την τοπική απομυελίνωση. Με την έννοια της απομυελίνωσης περιγράφουμε την εικόνα του «ξεφλουδίσματος» της μεμβράνης (μυελίνη), που περιβάλλει τον άξονα του νευρικού κυττάρου, και παίζει το ρόλο του «αγωγού» της μετάβασης της νευρικής διέγερσης.
Η διεργασία της αποδομής της μυελίνης αρχίζει σημειακά γύρω από ένα μικρό αγγείο, κυρίως φλεβικής παροχής, περιβάλλοντάς το με έναν «αφρό». Ο πυκνός αυτός «αφρός» περιέχει κυτταρικούς σχηματισμούς με διαλυτικό ρόλο για τη μεμβράνη της μυελίνης (απομυελίνωση).
Τα στοιχεία αυτά είναι μονοκύτταρα, πλασματοκύτταρα, Τ-λεμφοκύτταρα, των οποίων ο αμυντικός ρόλος είναι ταυτόχρονα και καταστροφικός για τη μυελίνη και τα ολιγοδενδροκύτταρα, που την παράγουν.
Μαζί με τη μυελίνη η διαδικασία αυτή καταστρέφει και τους «αγωγούς», δηλαδή, τους νευράξονες. Με το χρόνο έρχεται και το τελειωτικό χτύπημα, η δραστηριότητα των μακροφάγων κυττάρων. Πρόκειται για τα κύτταρα που «τρώνε» και διαλύουν τα πάντα που έχουν ερεθιστεί από τον «αφρό», τον οποίο περιγράψαμε παραπάνω.
Ανάλογα δε με τη δραστηριότητά τους δημιουργούν πρώιμες ή παλιές εστίες απομυελίνωσης, που καταλήγουν σε αδρανή απομυελινωτικά στίγματα, τις λεγόμενες πλάκες. Μεταξύ δε αυτών και των υγιών εγκεφαλικών ιστών υπάρχει μια «γκρίζα ζώνη», όπου «μάχονται» η περαιτέρω απομυελίνωση με την επαναμυελίνωση.
Ετικέτες απομυελίνωση, μυελίνη, νευρικά κύτταρα, ολιγοδενδροκύτταρα, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, Τ λεμφοκύτταρα
| Επόμενο παλαιότερο άρθρο >>>> |
