ΑΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΛΕΟΝ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΜΕ ΚΟΡΤΙΖΟΝΗ ΚΑΝΕΙΣ ΑΚΟΜΗ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΜΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΣΕ ΠΟΙΑ ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΙΑ ΔΟΣΗ ΒΟΗΘΑΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.
Για τον λόγο αυτό η νευρολογική κλινική του Πανεπιστημίου της Τεργέστης έκανε μια δοκιμή με ενδοφλέβια χορήγηση της μεθυλπρεδνιζολόνης και ταυτόχρονη παρακολούθηση της πορείας των ασθενών με την μαγνητική τομογραφία.
Πράγματι οι έρευνες έδειξαν ότι καθόλη την διάρκεια της χορήγησης της μεθυλπρεδνιζολόνης υπήρχε και μια υποχώρηση των παθολογικών ευρημάτων στην μαγνητική τομογραφία.
Άσχετα από το πόσες φορές επαναλήφθηκε η ίδια χορήγηση πάντοτε η μαγνητική τομογραφία, έδειχνε μια μείωση των ασθενών και υποχώρηση του οιδήματος.
Το γεγονός αυτό μακροπρόθεσμα είναι πολύ ουσιαστικό για τους ασθενείς και για την πορεία τους. Δίνει την δυνατότητα μιας καλύτερης αντιμετώπισης και μάλιστα εποχιακής μορφής έτσι ώστε μακροπρόθεσμα να μην φαίνονται τα άσχημα συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Βέβαια η συμβουλή των ερευνητών είναι ότι χρειάζονται και περισσότερες έρευνες προκειμένου να αποδειχθεί το αυτονόητο στην περίπτωση αλλά όπως και να έχει είναι η πρώτη επίσημη θέση που ακούγεται από πανεπιστημιακό χώρο.

Ετικέτες μαγνητική τομογραφία, μεθυλπρεδνιζολόνη, πρόγνωση, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας

ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ.
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ, ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΛΕΜΦΩΜΑΤΟΣ.
Όταν μιλάμε για λέμφωμα είναι μια μορφή καρκίνου που χτυπάει τα κύτταρα του ιδίου του ανοσοποιητικού που ονομάζονται λεμφοκύτταρα. Τα κύτταρα αυτά παράγονται σε σπλήνα, αμυγδαλές, μυελό οστών και θύμο αδένα.
Κατά κύριο λόγο αναγνωρίζονται τακτικά όταν είναι οι αδένες (λεμφαδένες) πρησμένοι που είναι μια ένδειξη λοίμωξης και μπορεί να έχει διάφορα στάδια.
Τα λεμφοκύτταρα ξεχωρίζουν σε ομάδες Β και Τ λεμφοκυττάρων. Το λέμφωμα είναι ένας κακοήθης μετασχηματισμός των Β ή Τ κυττάρων ή των υποτύπων τους.
Πολλαπλασιάζονται πολύ γρήγορα και μπορεί να αναπτυχθούν τοπικά (τοπικό λέμφωμα) ή να διαχυθούν σε όλο το σώμα μέσω του λεμφικού συστήματος και των λεμφαδένων.
Συνήθως εκείνο που προσέχουμε είναι δύο μορφές λεμφωμάτων, τα λεμφώματα της νόσου Hodgkin που βασίζονται κυρίως σε ανώμαλη ανάπτυξη των Β λεμφοκυττάρων και έχουνε 5 υποτύπους και στα λεμφώματα Νο – Hodgkin που έχουν 35 υποτύπους.
Συνήθως στην σκλήρυνση κατά πλάκας εμφανίζονται μετά από χρόνια ανοσοκαταστολή λόγω της νόσου η επιπλοκή της ιδίας νόσου.

Ετικέτες λέμφωμα, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, B και Τ λεμφοκύτταρα, Hodgkin

ΤΑ Β – ΚΥΤΤΑΡΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΕΝΑ ΕΙΔΙΚΟ ΡΟΛΟ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ
Αυτά τα κύτταρα ανήκουνε στα λευκά αιμοσφαίρια και αποτελούνε ουσιαστικά μια υποομάδα τους. Η λειτουργική τους χρησιμότητα έγκειται κατά κύριο λόγο στην παραγωγή αντισωμάτων. Η λειτουργία των Β – κυττάρων έγκειται στην παραγωγή αντισωμάτων. Τα αντισώματα αυτά βρίσκονται πάνω στην επιφάνεια των Β – κυττάρων και λειτουργούν σαν υποδοχείς που μια ορισμένη στιγμή έλκουνε πάνω τους το αντιγόνο που ταιριάζει.
Πάντα υπάρχει ένα ειδικό αντιγόνο που ταιριάζει σε ένα ειδικό αντίσωμα – υποδοχέα.
Έτσι λοιπόν όταν γίνεται η σύνδεση αυτή παράγουνε τα β-κύτταρα ειδικά αντισώματα.
Όλο δε το σύμπλεγμα μαζί πηγαίνει και μπλοκάρει το ξένο σώμα π.χ. το μικρόβιο που εισήλθε στον οργανισμό.
Με τον τρόπο αυτό δημιουργεί στην διάλυση του και στην καταστροφή του γιατί παράλληλα προσέρχονται και τα μεγάλα μακροφάγα κύτταρα σε βοήθεια.
Έτσι προστατεύεται ο οργανισμός από λοιμώξεις, ταλαιπωρίες και άλλες εκτός σώματος επεμβάσεις.
Εάν καμία φορά σε συνεργασία με τα Τ – κύτταρα τα β- κύτταρα βρεθούν αντιμέτωπα με ένα στοιχείο του ιδίου οργανισμού και από λάθος «μπλοκάρουν» αυτό το τμήμα τότε μιλάμε για αυτοάνοση αντίδραση όπως συμβαίνει στην σκλήρυνση κατά πλάκας.

Ετικέτες αντιγόνα, αντισώματα, ειδικά αντισώματα μακροφάγα

Η ΣΧΕΣΗ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΩΝ ΚΑΘΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΕΝΤΟΠΙΣΗΣ ΤΩΝ ΕΣΤΙΩΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΚΛΙΝΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ, ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ
Σε ότι αφορά την σκλήρυνση κατά πλάκας γενικά έχει παρατηρηθεί ότι τα 2, 3 ή και περισσότερα επεισόδια πάντοτε ξεκινάνε στο ίδιο σημείο και έχουνε μάλιστα από ότι έδειξε και μια τελευταία έρευνα στο Σαν Φρανσίσκο την ίδια κεντρική αφετηρία μέσα στο νευρικό σύστημα. Δηλαδή οι εστίες που εντοπίζονται στις πρώτες εξάρσεις της σκλήρυνσης κατά πλάκας συμφωνούν απόλυτα με την συμπτωματολογία που παρουσιάζουν. Κατά κάποιο τρόπο θα μπορεί να πει κανένας ότι μελετώντας την πορεία μπορεί να προβλέψει τον τρόπο των εστιών καθώς επίσης και την εξέλιξη που θα έχει η αρρώστια ή πως αντιδρά στην εκάστοτε θεραπεία.
Πρόκειται για μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα παρατήρηση που ανοίγει περισσότερες προοπτικές για άλλη περαιτέρω έρευνα και ίσως ακόμη δυνατότητα για μια νέα θεραπευτική αγωγή.

Ετικέτες επανεμφάνιση συμπτωμάτων, εστίες, κλινική συμπτωματολογία, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας

Η ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΤΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΠΟΥ «ΠΛΗΤΩΝΤΑΙ» ΑΠΟ ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ.
Η συμπτωματολογία της σκλήρυνσης κατά πλάκας είναι γνωστή, η ψωρίαση είναι και αυτή μια αυτοάνοση διαταραχή του δέρματος που προσβάλει όμως και αρθρώσεις (γεωγραφική ψωρίαση) μάτια, νύχια.
Η ψωρίαση μπορεί να προσβάλλει ολόκληρο το σώμα ή με την μορφή κόκκινων λεπιών, σε μερικές περιοχές του σώματος. Η έκταση είναι διαφορετική κάθε φορά και βακτηριακές λοιμώξεις, πίεση του δέρματος προκαλούν επιδείνωση της.
Η θεραπεία αγγίζει αυτή της σκλήρυνσης κατά πλάκας και συνίσταται στην ανακούφιση της φλεγμονής με κορτιζόνη και επιτόπιες αλοιφές.
Η συχνότητα της ψωρίασης τα τελευταία χρόνια είναι αρκετά μεγάλη, εμφανίζεται 2 έως και 3 φορές ανά 100 ανθρώπους και η συχνότητα που εμφανίζεται με την σκλήρυνση κατά πλάκας είναι και αυτή σημαντική.

Ετικέτες αρθρώσεις, δέρμα, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ψωρίαση

ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΤΑΚΤΙΚΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΟΠΟΥ ΟΜΩΣ ΣΤΗΝ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΗ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΙΚΟΥ ΥΜΕΝΑ.
Ο αρθρικός υμένας είναι η μεμβράνη που καλύπτει τις αρθρώσεις. Εμφανίζεται σε συμμετρική προβολή π.χ. και τα δύο γόνατα ή τις κλειδώσεις των ποδιών, προκαλεί πόνο, πρήξιμο και δυσκαμψία των αρθρώσεων.
Η διάγνωση δεν είναι δύσκολη και οι διαθέσιμες σήμερα θεραπευτικές αγωγές συμβαδίζουν με αυτήν της σκλήρυνσης κατά πλάκας μέχρι όμως το σημείο που καμία φορά σε επιθετική μορφή ρευματοειδούς αρθρίτιδας έχουμε και διαταραχές από τα πνευμόνια αγγεία και μάτια.
Ο συνδυασμός των δύο αυτοανόσων είναι εύκολος διαγνωστικά και θεραπευτικά.

Ετικέτες αρθρικός υμένας, δυσκαμψία, πνεύμονες, ρευματοειδής αρθρίτιδα, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας