ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΟΔΟΥΣ ΤΗΣ ΒΙΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΝΕΤΙΚΗΣ, ΈΧΟΥΝ ΛΥΘΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΙΑΤΡΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ.

Ένα από αυτά ήταν η ταυτόχρονη εμφάνιση, και με αναλογική συμπτωματολογία, της σκλήρυνσης κατά πλάκας και της νόσου του Crohn. Μάλιστα, στις περισσότερες περιπτώσεις, προηγείτο η νόσος του Crohn με έντονους πόνους και εντερικούς σπασμούς. Η απαρχή κάθε τέτοιου επεισοδίου ήταν η έντονη συναισθηματική φόρτιση ή κάποια λοίμωξη, κυρίως από ιό με τακτικές υποτροπές. Η θεραπεία σε αυτές τις περιπτώσεις είναι κοινή, σχεδόν ταυτόσημη,  και βασίζεται σε διάφορα ανοσοκατασταλτικά και ανοσορυθμιστικά φάρμακα. Αξιοπερίεργο είναι ότι τακτικά μπορεί να προστεθεί και ένα τρίτο αυτοάνοσο νόσημα, όπως είναι π.χ. η θυρεοειδίτιδα του Hashimoto.

ΈΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΛΕΟΝ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΣΤΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΗΛΕΓΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΟΣΗΡΟΤΗΤΑ.

Η συνοσηρότητα είναι αποτέλεσμα της πεσμένης ανοσολογικής ανοχής του ανοσοποιητικού και της κακής συνεργασίας με τα υπόλοιπα συστήματα του ανοσοποιητικού, κυρίως νευρικό και ενδοκρινικό. Έτσι λοιπόν, όταν εμφανίζεται η σκλήρυνση κατά πλάκας και κάνει το ανοσοποιητικό σύστημα «άνω-κάτω», τότε, κατά κανόνα, από ελάχιστο έως μέτριο ποσοστό, έχουμε και  την εμφάνιση ανάλογων παθολογικών καταστάσεων όπως διαβήτης, hashimoto, ρευματοειδής αρθρίτιδα κ.τ.λ. . Είναι απαραίτητο λοιπόν να γίνεται, για αυτόν τον λόγο, ένας πλήρης έλεγχος για συνυπάρχοντα αυτοάνοσα νοσήματα, όταν υπάρχει σκλήρυνση κατά πλάκας.

Η ΑΒΑΡΟΓΝΩΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΈΝΑ ΑΡΚΕΤΑ ΣΠΑΝΙΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΣΤΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ, ΑΞΙΖΕΙ ΌΜΩΣ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΘΕΙ ΔΙΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΈΧΕΙ ΠΡΩΤΟΠΑΘΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ.

Η συγκεκριμένη διαταραχή προκαλεί μια αδυναμία σύγκρισης του βάρους στα δυο χέρια. Δηλαδή, από τη μια μεριά έχουμε κανονικά αίσθηση και από την άλλη καθόλου για το ίδιο βάρος ή πολύ λίγο για το ίδιο βάρος. Είναι ένα σύμπτωμα που προέρχεται μετά από εγκεφαλική διαταραχή, π.χ. από εστία από σκλήρυνση κατά πλάκας, στα βρεγματικά τόξα των λοβών. Παρουσιάζεται πάντοτε από την αντίθετη μεριά και έχει πολύ βραδεία εξέλιξη. Όταν διαπιστωθεί κάτι τέτοιο, όσο αθώο και αν φαίνεται, χρήζει άμεσης διαγνωστικής αποσαφήνισης και θεραπείας. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να το παίρνουμε επιπόλαια.

ΣΤΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΠΑΝΤΟΤΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ, ΛΟΓΩ ΠΙΘΑΝΗΣ ΔΙΕΓΕΡΣΗΣ ΚΑΠΟΙΩΝ ΝΕΥΡΩΝΩΝ ΑΠΟ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΣΤΙΕΣ.

Αυτός είναι και ο λόγος που σε ένα ποσοστό 4%-5%, σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας, έχουμε και εμφανείς επιληπτικές κρίσεις. Πάντοτε στη σκλήρυνση κατά πλάκας, καταφεύγοντας σε εκτενείς χαρτογραφήσεις του εγκεφάλου μετά από πολύωρες καταγραφές, είναι δυνατόν να καταγράψουμε αυτού του είδους κρίσεις που μπορούν να έρχονται τόσο από τον φλοιό, όσο και από τη βαθύτερη ευρισκόμενη τυχόν εστία. Η έγκαιρη εντόπιση των κρίσεων αυτών, με ανάλογη φαρμακευτική αγωγή, αποτελεί ένα από τα κυριότερα προστατευτικά μέτρα της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Για αυτό, σε κάθε περίπτωση υποψίας σκλήρυνσης κατά πλάκας, πρέπει να γίνεται ο τυποποιημένος νευροφυσιολογικός έλεγχος για να βρεθεί η έκταση αυτή των ενοχλήσεων και να αντιμετωπιστεί.

ΤΟ ΜΕΤΩΠΙΑΙΟ ΟΦΘΑΛΜΟΚΙΝΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΈΧΕΙ ΜΙΑ ΝΕΥΡΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗ ΤΟΣΟ ΜΕ ΤΟ ΜΕΤΩΠΙΑΙΟ ΚΙΝΗΤΙΚΟ ΦΛΟΙΟ ΌΣΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΟΠΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ.

Οι διασυνδέσεις και οι διακλαδώσεις του νευρωνικού αυτού τόξου είναι στην περιοχή που εμφανίζεται το 50%-60% των εστιών της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Έτσι λοιπόν, αποτελεί η διαταραχή του ένα από τα πρώτα συμπτώματα που εμφανίζονται στην αρρώστια αυτή. Χαρακτηρίζονται δε από την αδυναμία αντίληψης των μελών του ασθενούς στο χώρο και την οπτική δυνατότητα εκτίμησης των καταστάσεων αυτών. Ένα άλλο τακτικό σύμπτωμα είναι το παίξιμο των οφθαλμών προς τη μία ή άλλη πλευρά (νυσταγμός). Η αναφορά της διαταραχής αυτής πρέπει να κάνει το γιατρό προσεκτικό για υπόνοια σκλήρυνσης κατά πλάκας.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΔΥΟ ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΈΧΟΥΝ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ.

Στη περίπτωση αυτή, η σκλήρυνση κατά πλάκας μάλλον προκύπτει δευτερογενώς, ενώ η ασθένεια του Λέμπελ είναι γονιδιακής προέλευσης με τελικό στάδιο την προοδευτική τύφλωση. Η επιπλέον συμπτωματολογία που πρέπει να προσέξει ο ασθενής με σκλήρυνση κατά πλάκας, όσον αφορά τη νόσο του Λέμπελ, είναι η προοδευτική τύφλωση, η οποία προκαλείται λόγω βλαβών του αμφιβληστροειδούς. Ο συνδυασμός αναφέρεται σχετικά σπάνια, γεγονός που ίσως οφείλεται στη μη συστηματική έρευνα και των δυο περιπτώσεων. Όπως και να έχει το θέμα, σε κάποια περιστατικά που χορηγήθηκε αγωγή για τη σκλήρυνση κατά πλάκας παρατηρήθηκε ταυτόχρονη βελτίωση του οπτικού νεύρου, δηλαδή της νόσου του Λέμπελ.