ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΟΣΗΡΟΤΗΤΑ
Ετικέτες ανοσολογική ανοχή, αυτοάνοσα νοσήματα, ρευματοειδής αρθρίτιδα, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, συνοσηρότητα, hashimoto
Η ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ CROHN ΜΕ ΣΚΠ
ΣΕ ΚΛΙΝΙΚΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΠΟΥ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ Η ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΔΥΟ Ή ΤΡΙΩΝ ΜΑΖΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΞΑΦΝΙΑΖΕΙ.Στην περίπτωση που έχουμε τη νόσο του Crohn ή ελκώδη κολίτιδα, με ταυτόχρονη συνύπαρξη της ΣΚΠ, το μόνο γεγονός που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι έχει κλινικό βάρος, είναι η απάντηση στο ερώτημα ποια από τις δύο εμφανίστηκε πρώτη.
Η κυρίως θεραπεία, και μάλιστα αυτή του στενού παθολογικού πυρήνα, είναι σχεδόν ταυτόσημη όπως είναι και οι βελτιώσεις ή χειροτερεύσεις των συμπτωμάτων και των δυο νοσημάτων. Όπως και να έχει το θέμα, πρέπει να γίνεται στενή παρακολούθηση της πορείας και των δύο και ανάλογη θεραπευτική αντιμετώπιση.
Ετικέτες αυτοάνοσα νοσήματα, θεραπευτική αντιμετώπιση, νόσος του Crohn, ΣΚΠ
ΓΙΑΤΙ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΑ ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΚΠ;
Ετικέτες αυτοάνοσα νοσήματα, διαγνωστικά μέτρα, ευδόκιμο ζωής, προσέγγιση στον γιατρό, ΣΚΠ, στρεσογόνο ζωή
ΤΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΣΗΡΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΣΚΠ
Ετικέτες αυτοάνοσα νοσήματα, επιγενετικές διαταραχές, ΣΚΠ, συνοσηρότητα
ΣΚΠ – ΑΝΑΙΜΙΑ : Η ΝΟΣΟΣ HASHIMOTO
Συζητείται η τυχόν κοινή ρίζα που να υπάρχει σε μια από αυτές τις περιπτώσεις.
Όντως στην πλειάδα των περιστατικών που αναφέρθηκαν με συνύπαρξη των δύο νοσημάτων τακτικά έχουμε αναφορές αναιμίας ή και εμφάνιση του στίγματος.
Σίγουρα η σύμπτωση των τριών παραγόντων δύσκολα θα χαρακτηρίζονταν τυχαία στα περιστατικά.
Θα πρέπει να αποδοθεί περισσότερο σε μια κοινή ανοσολογική διαταραχή που συνδέει τα τρία σύνδρομα.
Ετικέτες αναιμία, αυτοάνοσα νοσήματα, ΣΚΠ, στίγμα, συνοσηρότητα, hashimoto
ΑΥΤΑΝΟΣΑ ΚΑΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΟΥ RNA
TO RNA (ΡΙΒΟΥΝΟΚΛΕΟΝΙΚΟ ΟΞΥ) ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΚΥΤΤΑΡΩΝ.Δηλαδή το RNA μεταφέρει την κωδικοποιημένη πληροφορία από το DNA (δεσοξυρουβονουκλεικό οξύ) στο άλλο κομμάτι DNA. Με τον τρόπο αυτό αναπαράγονται τα κύτταρα με τα νέα στοιχεία – πληροφορίες που μεταδίδονται με αυτόν τον τρόπο.
Όταν λοιπόν κάποιες πληροφορίες λόγω εξωτερικών επεμβάσεων π.χ ακτινοβολίες, δηλητηριάσεις κ.λ.π. διαστρεβλωθούν στο RNA φτάνουν παραποιημένες στο επόμενο κομμάτι dna και έτσι προκύπτει ένα νέο κύτταρο με λανθασμένο γενετικό υλικό.
Αυτή είναι η βάση της παθογένειας των αυτοάνοσων νοσημάτων. Λέμε αυτοάνοσα γιατί ο οργανισμός και συγκεκριμένα το ανοσοποιητικό σύστημα δεν μπορεί να εντοπίσει την ανωμαλία αυτή λόγω του ότι προέρχεται από τον ίδιο τον οργανισμό.
Ετικέτες ακτινοβολίες, αυτοάνοσα νοσήματα, γενετικό υλικό, DNA, RNA
ΘΥΡΕΟΕΙΔΙΤΙΔΑ HASHIMOTO ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ: ΠΟΣΟ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΕΙΝΑΙ;

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΤΙ Η ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΚΑΙ Η ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ HASHIMOTO ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ.
Και στις δύο ασθένειες αυτοάνοσα αντισώματα προκαλούν βλάβες σε «ειδικά» κατά περίπτωση όργανα. Καναδοί ερευνητές εξέτασαν μεγάλο αριθμό ασθενών και από τις δύο ασθένειες και βρήκαν ότι όντως υπάρχει μια κοινή ανοσολογική διαταραχή για την πρόκλησή τους, που στη διαδρομή της δραστηριοποιείται προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.
Και στα δύο νοσήματα έρχεται μια παραγωγή ειδικών πεπτιδίων, οι λεγόμενες κυττοκίνες. Οι κυττοκίνες αυτές διεγείρουν διαφορετικά τμήματα του εγκεφάλου με διαφορετικές βιοχημικές διαδικασίες, που φέρνουν και την διαφορετικότητα και την κλινική απόκλιση των δύο νοσημάτων. Η στενή συγγένεια, όμως, παραμένει.
Αυτός είναι και ο λόγος που σε επαναλαμβανόμενες έρευνες κοινών ασθενών με τις δύο διαγνώσεις, που έλαβαν την ίδια θεραπεία, τα θετικά θεραπευτικά αποτελέσματα και ποιοτικά και ποσοτικά ήταν το ίδιο.
Αξιοσημείωτο δε είναι ότι και η διάρκεια της θετικής θεραπείας και για τα δύο νοσήματα ήταν περίπου ταυτόσημη. Γεγονός που υποδηλώνει μια νοσολογική συγγένεια μεταξύ των δύο νοσημάτων.
Ετικέτες αυτοάνοσα νοσήματα, θυρεοειδίτιδα, κυττοκίνες, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, hashimoto
ΚΥΤΤΟΚΙΝΕΣ, ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ

ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΟΤΙ ΟΙ ΚΥΤΤΟΚΙΝΕΣ ΠΑΙΖΟΥΝ ΕΝΑΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΡΟΛΟ ΣΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ. ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΠΩΣ ΕΧΟΥΝ ΕΝΑΝ ΡΟΛΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑΣ.
Οι κυττοκίνες είναι μια σειρά από διάφορα πολυπεπτίδια, που έχουν έναν κεντρικό ρόλο στην ωρίμανση και διαφοροποίηση των κυττάρων. Κυρίως, όμως, μόνες ή σε συνδυασμό έχουν ένα κεντρικό ειδικό βάρος στην άμυνα του οργανισμού, όπου με ειδικό ρόλο κατευθύνουν την ανάπτυξη, διαφοροποίηση και στόχο των διαφόρων κυττάρων της άμυνας του οργανισμού.
Η διαταραχή της ισορροπίας των κυττοκινών δημιουργεί την έξαρση στη νόσο της σκλήρυνσης κατά πλάκας λόγω της διαταραχής που προκαλεί στο αμυντικό σύστημα (ανοσοποιητικό) του οργανισμού. Όσο πιο μεγάλη η διαταραχή αυτή, τόσο πιο έντονη είναι και η κλινική εικόνα της νόσου. Στη γνώση αυτή στηρίχθηκε και στηρίζεται για πολλά χρόνια η θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας.
Τα τελευταία χρόνια βρέθηκε ότι ανάλογος μηχανισμός διαταραχής των κυττοκινών ενοχοποιείται και για τη διέγερση της σχιζοφρενικής συμπτωματολογίας. Αυτό ήταν ήδη υπό διερεύνηση όταν και τα δύο νοσήματα παρουσιάζονταν μαζί για πρώτη φορά, όμως, μια ομάδα του Γερμανικού Ερευνητικού Ινστιτούτου Μαξ-Πλανκ διαπίστωσε ότι υπάρχει διαταραχή κυττοκινών αυτόνομα και στις σχιζοφρένειες, γεγονός που στηρίζει μια νέα υπόθεση για τον πιθανό αυτοάνοσο χαρακτήρα των ασθενειών αυτών.
Πρόκειται για μία νέα διαγνωστική διάσταση, που ανοίγει και ένα νέο παράθυρο στη θεραπευτική αντιμετώπιση της σχιζοφρένειας.
Ετικέτες ανοσοποιητικό, αυτοάνοσα νοσήματα, θεραπεία, κυττοκίνες, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, σχιζοφρένεια
ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΜΥΝΑΣ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΑ

Η άμυνα του οργανισμού, το λεγόμενο ανοσοποιητικό σύστημα, είναι το κυρίαρχο της ζωής μας. Εδράζεται στον εγκέφαλο πολυτοπικά και η δράση του είναι ακόμη αδιευκρίνιστη. Αντίθετα, είναι πολύ γνωστά πολλά από τα νοσήματα που προκαλούνται από την δυσλειτουργία του. Ένα από αυτά, δημοφιλές στις μέρες μας, είναι η Σκλήρυνση κατά πλάκας.
Πρόκειται για μια ασθένεια του κεντρικού νευρικού συστήματος, και συγκεκριμένα της λευκής ουσίας του, που εκδηλώνεται με κινητικές, αισθητικές, αισθητηριακές και ψυχικές διαταραχές. Υπολογίζεται ότι πάσχουν περίπου 30 με 50 χιλιάδες Έλληνες, λίγο περισσότερο οι γυναίκες από τους άντρες εδώ στην Ελλάδα.
100 με 300 νέοι ασθενείς προκύπτουν ανά χρόνο. Πρόκειται, δηλαδή για μια πολύ δυναμικά εξελισσόμενη ασθένεια. Πολλές φορές εμφανίζεται και με άλλα αυτοάνοσα νοσήματα όπως είναι ο νεανικός διαβήτης, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η θρομβοπενική πορφύρα κ.τ.λ. Δηλαδή, πρόκειται, μάλλον, για μια πολυτοπική διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος.
Με αφορμή αυτή την παρατήρηση ξεκινήσαμε μια επιδημιολογική έρευνα σε οικογένειες 400 γνωστών μας ασθενών με Σκλήρυνση κατά πλάκας. Στο πλαίσιο έρευνας ελέγχθηκε ποιοι συγγενείς 1ου βαθμού με τον ασθενή της Σκλήρυνσης κατά πλάκας είχαν το ίδιο ή παρόμοιο αυτοάνοσο νόσημα. Σε ένα ποσοστό περίπου 82% βρέθηκε στο οικογενειακό ιστορικό (δηλαδή, στους ασθενείς που εξετάστηκαν ή δήλωσαν ασθένεια) η ίδια ασθένεια ή παρεμφερή αυτοάνοσα νοσήματα.
Η σειρά προτεραιότητας ήταν συγγενείς ρευματοπάθειες , μεταβολικά νοσήματα, ενώ σε ποσοστό 60% παρουσιάστηκε ομοιότητα σε ψυχιατρικές ενοχλήσεις. Η τελική σκέψη είναι πως εφόσον υπάρχει στο ιστορικό κάποιας οικογένειας περίπτωση εμφάνισης Σκλήρυνσης κατά πλάκας, καλό θα είναι ο έλεγχος των συγγενών 1ου βαθμού να επεκτείνεται σε όλες αυτές τις ασθένειες που αναφέραμε αμιγώς για προληπτικούς λόγους.
Ετικέτες ανοσοποιητικό, αυτοάνοσα νοσήματα, κληρονομικότητα, πρόληψη, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ
Η ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΕΧΕΙ ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗ

Η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας είναι η πιο γνωστή "μοντέρνα" νευρολογική νόσος. Πάνω από 3 εκατομμύρια Ευρωπαίοι υποφέρουν από την αρρώστια αυτή. Τα τελευταία δε χρόνια εμφανίζεται με μια συχνότητα 150-300 άτομα ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Η αρρώστια είναι χαρακτηριστική με διαταραχές όρασης, ακοής, βάδισης, συναισθήματος, σκέψης και αίσθησης. Τα συμπτώματα αυτά παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία και κλιμάκωση. Υπάρχει μια σκάλα εκτίμησης, η σκάλα Kurtzke που τα διαβαθμεί από το 0 έως το 10. το 0 είναι το φυσιολογικό και το 10 ο θάνατος.
Παρ' όλο που οι νευρολόγοι τα τελευταία 100 χρόνια ασχολούνται έντονα με τα συμπτώματα της πάθησης αυτής δεν έχει βρεθεί ακόμα η αιτία της. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν υπάρχει σταθερή θεραπεία για την αρρώστια. Πιθανολογείται ότι αντισώματα από τον ίδιο τον οργανισμό επιτίθενται στη μυελίνη των νεύρων και προκαλούν τη νόσο. Για αυτό το λόγο λέγεται και αυτοάνοση απομυελινωτική νόσος.
Ανέκαθεν υπήρχε η υπόνοια ότι είναι κληρονομικής ή γονιδιακής μορφής. Για την υπόθεση αυτή έρχεται μια καινούρια επιβεβαίωση. Συγκεκριμένα από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης της Βρετανίας σε έρευνες που έγιναν πάνω σε διδύμους αποδείχθηκε ότι υπάρχει γονιδιακή επιβάρυνση. Τα αποτελέσματα από τους διδύμους σε μονοζυγώτες και διζυγώτες σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό είναι τα πιο αξιόπιστα σε ότι αφορά την κληρονομικότητα. Ετσι αυτή η έρευνα επιβεβαιώνει την παλιά μη απόλυτα τεκμηριωμένη υπόθεση ότι έχουμε στη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας γονιδιακή επιβάρυνση, πράγμα πολύ σημαντικό για τη μελλοντική θεραπεία και αποκατάσταση.
Ετικέτες απομυελινωτική νόσος, αυτοάνοσα νοσήματα, γενετική, γονίδια, σκάλα Kurtzke, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ
ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ & ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΗΣ ΛΥΚΟΣ
Τα τελευταία χρόνια τα αυτοάνοσα νοσήματα είναι οι πιο πολυσυζητημένες αρρώστιες. Οι σύγχρονες έρευνες για την άμυνα του οργανισμού (ανοσοποιητικό) τράβηξαν την κουρτίνα μυστηρίου και τα τελευταία 5 χρόνια έχουμε ένα καταιγισμό νέων πληροφοριών για αυτού του είδους τα νοσήματα. Αυτοάνοσα λέγονται τα νοσήματα αυτά γιατί προκαλούνται από τον ίδιο τον οργανισμό του ασθενούς λόγω διαταραχής του ανοσοποιητικού συστήματος. Κάποια στιγμή το σύστημα αμύνης του οργανισμού "τρελαίνεται" και μπερδεύει τους φίλους με τους εχθρούς. Έτσι, λοιπόν, δημιουργεί αντισώματα για αόρατους εχθρούς τα οποία επιτίθενται στους ιστούς του ιδίου σώματος και τους καταστρέφει. Για αυτό το λόγο και ο χαρακτηρισμός "αυτοάνοσα". Τελευταίες έρευνες έδειξαν ότι στα νοσήματα αυτά κατά κανόνα έχουμε ένα μπουκέτο από τέτοια. Η έρευνα των αντισωμάτων που έγινε σε μεγάλη κλινική της Γαλλίας έδειξε π.χ. ότι έχουμε μια υπερπαραγωγή τους σε όλα τα αυτοάνοσα νοσήματα σε σχέση με τον υγιή πληθυσμό. Π.χ. ασθενείς με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας εμφανίζουν ταυτόχρονα υψηλούς τίτλους αντισωμάτων τόσο για τον ερυθηματώδη λύκο όσο και για τη θυρεοειδίτιδα hashimoto. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν πρέπει να μιλάμε για ένα αυτοάνοσο νόσημα αλλά για μια εκτεταμένη διαταραχή του ανοσοποιητικού που παράγει πολλά ταυτόχρονα τέτοια νοσήματα ή δημιουργεί σειρά το ένα μετά το άλλο. Αξιοσημείωτο είναι ότι και συγκεκριμένη θεραπεία για το ένα έχει άμεση επίδραση για τα υπόλοιπα. Ανάλογα με τη βαρύτητα του κάθε νοσήματος είναι και η εμφάνιση συσσώρευσης των αντισωμάτων των άλλων αυτοάνοσων ασθενειών. Κλινικά αυτό δημιουργεί την υποχρέωση όταν έχουμε ένδειξη για την ύπαρξη αυτοάνοσου νοσήματος να ψάχνουμε εκτενέστερα για την παρουσία και άλλων. Όσο πιο γρήγορα ανιχνευθεί η παρουσία τους, τόσο πιο αποτελεσματική θα είναι και η θεραπεία τους.Ετικέτες ανοσοποιητικό, αντισώματα, αυτοάνοσα νοσήματα, ερυθηματώδης λύκος, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, hashimoto
Η ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΕΧΕΙ ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗ
Η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας είναι η πιο γνωστή "μοντέρνα" νευρολογική νόσος. Πάνω από 3 εκατομμύρια Ευρωπαίοι υποφέρουν από την αρρώστια αυτή. Τα τελευταία δε χρόνια εμφανίζεται με μια συχνότητα 150-300 άτομα ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Η αρρώστια είναι χαρακτηριστική με διαταραχές όρασης, ακοής, βάδισης, συναισθήματος, σκέψης και αόσθησης. Τα συμπτώματα αυτά παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία και κλιμάκωση. Υπάρχει μια σκάλα εκτίμησης, η σκάλα Kurtzke που τα διαβαθμεί από το 0 έως το 10. το 0 είναι το φυσιολογικό και το 10 ο θάνατος.Παρ' όλο που οι νευρολόγοι τα τελευταία 100 χρόνια ασχολούνται έντονα με τα συμπτώματα της πάθησης αυτής δεν έχει βρεθεί ακόμα η αιτία της. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν υπάρχει σταθερή θεραπεία για την αρρώστια. Πιθανολογείται ότι αντισώματα από τον ίδιο τον οργανισμό επιτίθενται στη μυελίνη των νεύρων και προκαλούν τη νόσο. Για αυτό το λόγο λέγεται και αυτοάνοση απομυελινωτική νόσος.
Ανέκαθεν υπήρχε η υπόνοια ότι είναι κληρονομικής ή γονιδιακής μορφής. Για την υπόθεση αυτή έρχεται μια καινούρια επιβεβαίωση. Συγκεκριμένα από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης της Βρετανίας σε έρευνες που έγιναν πάνω σε διδύμους αποδείχθηκε ότι υπάρχει γονιδιακή επιβάρυνση. Τα αποτελέσματα από τους διδύμους σε μονοζυγώτες και διζυγώτες σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό είναι τα πιο αξιόπιστα σε ότι αφορά την κληρονομικότητα. Ετσι αυτή η έρευνα επιβεβαιώνει την παλιά μη απόλυτα τεκμηριωμένη υπόθεση ότι έχουμε στη Σκλήρυνση Κατά Πλάκας γονιδιακή επιβάρυνση, πράγμα πολύ σημαντικό για τη μελλοντική θεραπεία και αποκατάσταση.
Ετικέτες απομυελινωτική νόσος, αυτοάνοσα νοσήματα, γενετική, γονίδια, σκάλα Kurtzke, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ
| Επόμενο παλαιότερο άρθρο >>>> |



