ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΝΕΙΣ ΑΚΟΜΗ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΗΝ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ, ΟΛΟΙ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΜΕ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝΕ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΑ ΤΗΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ.
Βασικά υπάρχει μια ομάδα, η παλαιότερη των επιστημόνων που πιστεύει ότι στην περίπτωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας πρόκειται για μια καταστροφή της μυελίνης, της μεμβράνης των νεύρων μέσω του ανοσοποιητικού συστήματος (άμυνα του οργανισμού).
Πρόκειται δηλαδή κάτι σαν αυτό που συμβαίνει στις μεταμοσχεύσεις που αποβάλει το σώμα το μόσχευμα. Στην περίπτωση αυτή θεωρεί λοιπόν ότι τα δικά του νεύρα είναι ξένα σώματα και επιτίθενται σχεδόν με τον ίδιο τρόπο.
Η δεύτερη μεγάλη ομάδα είναι γιατροί οπαδοί που στην περίπτωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας πιστεύουν ότι πρόκειται στην ουσία για μια λοίμωξη ή και για λοίμωξη. Η λοίμωξη αυτή ξεκινάει από κάποιους ιούς κυρίως της ομάδας των παραμυξοιών οι οποίοι προσβάλλοντας κάποια όργανα του σώματος μπαίνουν και στο νευρικό σύστημα και εκεί δημιουργούν αντισώματα τα οποία δεν μπορεί να δεχθεί το σώμα με αποτέλεσμα να καταστρέφεται η μυελίνη των νεύρων.
Και η τρίτη μεγάλη ομάδα είναι ουσιαστικά αυτή που πρεσβεύει ότι συμβαίνουν και τα δύο συν την ύπαρξη μιας γενετικής προδιάθεσης. Δηλαδή ότι κουβαλάνε κάποιοι ασθενείς μια κληρονομική προδιάθεση για το αν συμβεί το ένα ή το άλλο ή και τα δύο μαζί που αναφέραμε παραπάνω έτσι ώστε να έχει η ασθένεια ένα παθογενετικό γονιδιακής προέλευσης «έδαφος» όπου και αναπτύσσεται.
Πάντως όποια και από τις τρεις θεωρίες αν δεχτεί κάποιος οι μέχρι τώρα θεραπευτικές αγωγές είναι ίδιες με μια ένταση για την μια η την άλλη περίπτωση.
Παρόλα ταύτα οι έρευνες εξακολουθούνε με πολύ εντατικό ρυθμό παγκόσμια και ας ελπίσουμε ότι σύντομα θα έρθουμε ένα βήμα κοντύτερα στην αλήθεια.

Ετικέτες άμυνα οργανισμού, ιοί, καταστροφή μυελίνης, κληρονομικότητα, προέλευση, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας

ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ.
ΔΙΝΕΙ ΣΕ ΘΕΡΑΠΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΔΟΥΝΕ ΠΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΗΤΑΝ Η ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ΠΡΙΝ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα για αυτό είναι ο ανιψιός του Βασιλιά Γεωργίου της Αγγλίας ο Φρέντερικ το 1922 όταν ξαφνικά σε μια κηδεία λόγω της μεγάλης έντασης άρχισε να βλέπει θολά και από τα δύο του μάτια.
Όλοι οι γιατροί τότε που ασχοληθήκανε με αυτόν και ήταν οι καλύτεροι του βασιλείου δεν μπορέσανε να βρούνε μια άκρη.
Η άκρη βρέθηκε μερικά χρόνια αργότερα όταν άρχισε σιγά-σιγά να μην μπορεί να περπατήσει, να έχει ακράτεια και φοβερές ζαλάδες.
Όλα αυτά καταγράφθηκαν σαν ένα ιατρικό ανακοινωθέν στο οποίο όμως η διάγνωση τέθηκε πολύ αργότερα από τον συγκερασμό των συμπτωμάτων.
Ο Βασιλικός ανιψιός είχε σκλήρυνση κατά πλάκας.

Ετικέτες Βασιλιάς Γεώργιος, ιστορία, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, Φρέντερικ

ΜΑΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΟΤΙ ΚΑΙ Η ΑΠΛΗ ΕΠΑΦΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΣΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΑΣΘΕΝΩΝ.
Οι ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας ή πάρκινσον υπολείπονται ουσιαστικά των κινήσεων των υγιών όσον αφορά και τον στόχο και την δύναμη. Έχει βρεθεί όμως εάν κατορθώσει κανείς να εξηγήσει στους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας πριν κουνήσουν το χέρι να χαϊδέψουν με το άλλο χέρι τον αγκώνα του μέλους που πρόκειται να κινήσουν, τότε η όλη διαδικασία γίνεται πάρα πολύ εύκολη. Καμιά φορά τα αποτελέσματα είναι τόσο θεαματικά που ενώ πριν δεν μπορούσε να γίνει καμία κίνηση αντίθετα μετά οδηγείται τέλεια. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι πιθανόν ότι ο εγκέφαλος παίρνει ένα σήμα από το άγγιγμα του άλλου χεριού σε άλλο μέρος που πιθανόν είναι πιο δραστήριο από αυτό του πάσχοντος. Έτσι συμψηφίζει ο εγκέφαλος την κίνηση την δυναμώνει και την παρουσιάζει καλύτερη.
Βέβαια δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο όμως σε πρόσωπα όπως με σκλήρυνση κατά πλάκας , πάρκινσον ή και εγκεφαλικά αποτελεί μια πάρα πολύ καλή μέθοδο που με ορισμένες τεχνικές και φάρμακα μπορεί να οδηγήσει σε μια θεαματική βελτίωση της κινητικότητας.

Ετικέτες άγγιγμα, εγκεφαλικά, επαφή, κινητικότητα, πάρκινσον, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας

Η ΕΝΔΟΡΑΧΙΑΙΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΜΠΑΚΛΟΦΕΝΗΣ ΕΝΟΣ ΑΝΤΙΣΠΑΣΜΟΛΥΤΙΚΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΜΙΑΣ ΑΝΤΛΙΑΣ ΕΝΔΟΣΩΜΑΤΙΚΑ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΕΝΑΣ ΜΙΚΡΟΣ ΣΩΛΗΝΑΣ ΕΙΣΕΡΧΕΤΑΙ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΝΩΤΙΑΙΟΥ ΜΥΕΛΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΑΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΔΙΝΕΤΑΙ «ΣΤΑΓΔΗΝ» Η ΜΠΑΚΛΟΦΕΝΗ.
Η σπαστικότητα είναι μια έντονη κινητική διαταραχή όπου ο ασθενής παρουσιάζει τελείως ακούσια κάμψη όλων των άκρων έτσι που να περιορίζεται, όχι να καταργείται η κίνηση και ακόμη να δείχνει μια αντίσταση στην παθητική κίνηση.
Η συνεχής σπαστικότητα οδηγεί σε έντονους πόνους που κάνουν την ζωή δύσκολη και διαταράσσει τον ψυχισμό του ασθενούς.
Η μπακλοφένη που είναι ένα φάρμακο που εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες χρησιμοποιείται για αυτούς τους ασθενείς χωρίς ιδιαίτερα αποτελεσματικά στοιχεία για την σκλήρυνση κατά πλάκας τελευταία δημιούργησε, ίσως και για λόγους εμπορικούς, μια μεγάλη χρήση κυρίως με την αντλία της ενδομυελικής έγχυσης. Βέβαια ότι γίνεται είναι για το καλό του ασθενούς αλλά δυστυχώς στους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας η επιπόλαια τοποθέτηση του μηχανισμού αυτού μέχρι στιγμής δεν έχει δείξει και από τις ανακοινώσεις αλλά και από την ίδια πείρα ότι έχει κάποια ιδιαίτερη δράση, Στο τέλος καταλήγει να είναι ένα περιττό "κουτί" που το έχει ο ασθενής φορτωμένο στο σώμα του.

Ετικέτες μπακλοφένη, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, σπαστικότητα

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΟΥΡΗΣΗΣ ΚΥΡΙΩΣ Η ΠΟΛΥΟΥΡΙΑ
Είναι ένα πρόβλημα που απασχολεί κατά κανόνα τους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας και παρουσιάζεται πολύ τακτικά σαν επιτακτική ούρηση.
Στις περισσότερες φορές που έχουμε το φαινόμενο της πολυουρίας είναι αποτέλεσμα κάποιου ασθενούς ίσως άποιου διαβήτη που λαμβάνει χώρα ξέχωρα από όλη την άλλη νοσολογική κατάσταση. Κυρίως παρουσιάζεται με επίσχεση ούρων ή έντονη πολυουρία ανάλογα με την περίπτωση.
Το γεγονός οφείλεται σε μια διαταραχή μεταξύ του άξονα του υποθαλάμου και του οπίσθιου τμήματος της υπόφυσης όπου είναι αποθηκευμένη η αντιδιουρητική ορμόνη σε νευροεκκριτικούς κόκκους.
Πολλές φορές απομυελινωτικές διαταραχές στον άξονα αυτό δημιουργούν δυσκολίες και έτσι δεν απελευθερώνεται ή απελευθερώνεται πολύ η αντιδιουρητική ορμόνη άσχετα από το αίσθημα δίψας ή κατανάλωση υγρών που κάνουνε οι ασθενείς.
Στις περιπτώσεις που έχουμε αυτό το φαινόμενο πρέπει οπωσδήποτε να κάνουμε έναν επισταμένο έλεγχο κυρίως μέσω του τεστ βαζοπρεσσίνης ή και τον υπολογισμό της αντιδιουρητικής ορμόνης προκειμένου να βοηθήσουμε με την διάγνωση και την σωστή θεραπεία τους ασθενείς.

Ετικέτες άποιος διαβήτης, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, υποθάλαμος, υπόφυση

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΕΡΟΤΟΝΙΝΗΣ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑ ΚΑΝΟΝΑ ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΠΟΥ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΝ
Το σύνδρομο αυτό συνήθως προκύπτει όταν κάποιος το συνδυάζει με μυοχαλαρωτικά παυσίπονα και αντικαταθλιπτικά. Ακόμη πιο επικίνδυνη γίνεται η πιθανή εμφάνιση του συνδρόμου της σεροτονίνης όταν υπάρχει και συνδυασμός με τα ναρκωτικά. Όλα αυτά τα φάρμακα αλληλοεπιδρούν και επειδή είναι συνηθισμένη η πρόσληψή τους σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή μην τυχόν και εμφανιστεί το σύνδρομο αυτό. Τα συμπτώματα του είναι διάρροια, σύγχυση, υπερδιέγερση, απώλεια συγκέντρωσης, ναυτία, ίλιγγος, αυξομειώσεις της πίεσης.
Εφόσον υπάρχει ιστορικό λήψης τέτοιων φαρμάκων και μάλιστα μακροχρόνια τότε πρέπει άμεσα εφόσον εμφανιστούν αυτά τα συμπτώματα ο ασθενής με σκλήρυνση κατά πλάκας να ειδοποιήσει τον γιατρό του ειδικά σε αυτό το σημείο του συνδυασμού φαρμάκων. Εάν δεν ληφθεί γρήγορα πρόληψη κατάλληλη αγωγή και παρατήρηση τουλάχιστον για ένα 24ωρο στο νοσοκομείο ο κίνδυνος ακόμη και του θανάτου είναι πάρα πολύ μεγάλος.

Ετικέτες διεγερτικά, μυοχαλαρωτικά, ναρκωτικά, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, σύνδρομο σεροτονίνης