Η ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΜΑΓΝΗΤΙΚΗΣ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΟΤΑΝ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΣΑΦΗΣ
Μια ομάδα Ιταλών γιατρών στο Μιλάνο υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Comi ασχολήθηκε εντατικά με το θέμα της σιγουριάς της διάγνωσης της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Αφορμή στάθηκε το γεγονός ότι πολλές φορές ενώ κλινικά και νευροφυσιολογικά η διάγνωση είναι σαφής δεν επιβεβαιώνεται από την μαγνητική τομογραφία. Γεγονός που φέρνει κλινική αναστάτωση, καθυστέρηση της θεραπείας και χρονική μετάθεση του προβλήματος με συνέπειες για τον ασθενή.
Στις περιπτώσεις αυτές υποστηρίζουν οι Ιταλοί γιατροί ότι είναι αναγκαία η χρήση και της υπολογιστικής μαγνητικής τομογραφίας. Σε έρευνα που κάνανε οι ίδιοι πιστοποιήσανε ότι πράγματι η υπολογιστική μαγνητική τομογραφία προσφέρει διαγνωστικές ενδείξεις εκεί που η απλή μαγνητική τομογραφία αποδυκνείεται ανεπαρκής.
Συνεπώς όταν υπάρχει η ανάγκη της έγκαιρης διάγνωσης η εφαρμογή της υπολογιστικής μαγνητικής τομογραφίας πρέπει να είναι άμεση.

Ετικέτες διάγνωση, μαγνητική τομογραφία, νευροφυσιολογία, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, υπολογιστική μαγνητική τομογραφία

Η ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΆ ΠΛΑΚΑΣ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ, ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ ΟΛΟ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΩΤΙΑΙΟ ΜΥΕΛΟ. ΤΟ ΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΕΣ ΑΛΛΟΙΩΣΕΙΣ.
Το εγκεφαλογράφημα μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν μια επίπονη κλινική διαδικασία, που απαιτούσε πολύ χρόνο και ειδικά μηχανήματα. Με την ανάπτυξη των ψηφιακών τεχνικών η διαδικασία αυτή έγινα πάρα πολύ πιο εύκολη και κατέστη δυνατή και η πολυήμερη καταγραφή του εγκεφαλογραφήματος. Με τον τρόπο αυτής της καταγραφής άλλαξαν πάρα πολύ τα διαγνωστικά δεδομένα σε ότι αφορά την ασθένεια της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Μέχρι τώρα σε δεκάλεπτες εγκεφαλογραφικές καταγραφές προέκυπταν ελάχιστα ή σχεδόν καθόλου στοιχεία για την κατάσταση του εγκεφάλου σε σχέση με την αρρώστια. Με την ψηφιακή καταγραφή, όμως, έχουμε τη δυνατότητα να συλλέγουμε έναν απεριόριστο αριθμό πληροφοριών, οι οποίες μπορεί να αποδεχθούν ψηφιακή και στατιστική ανάλυση, πολλές φορές και λογαριθμική επεξεργασία, παρέχοντας ένα πλήθος συγκεκριμένων πληροφοριών, που αφορούν διάγνωση και θεραπεία.
Έχοντας κάνει τέτοιες καταγραφές σε πάνω από μία χιλιάδα ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας διαφόρων ηλικιών, μορφών και καταστάσεων της σκλήρυνσης κατά πλάκας καταλήξαμε ότι αποτελεί ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο διαγνωστικό εργαλείο, τόσο για την παρακολούθηση της πορείας, όσο και της θεραπείας.
Κατά την 24ωρη εγκεφαλογραφική καταγραφή μπορούμε να έχουμε υποδείξεις ποιες εγκεφαλικές περιοχές, για πόση ώρα και με τι τρόπο δυσλειτουργούν και τι είδους παθολογικές αποκλίσεις έχουν. Με αυτόν τον τρόπο προκύπτει μία πληθώρα νέων στοιχείων σε ότι αφορά πρόγνωση και θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Επιπλέον, επαναλαμβάνοντας κατά διαστήματα την 24ωρη εγκεφαλογραφική καταγραφή μπορούμε να ελέγξουμε τις θεραπευτικές δυνατότητες οποιουδήποτε θεραπευτικού σχήματος χρησιμοποιείται και σε τι βάθος πηγαίνουν. Π.χ. μελετώντας ασθενείς, που μετά από ανοσοκαταστολή βελτίωσαν την κατάσταση τους κατά 2 πόντους της σκάλας Kurtzke (EDSS), διαπιστώσαμε στο 24ωρο εγκεφαλογράφημα μια γενικευμένη βελτίωση του βασικού ρυθμού, μείωση της αποδιοργάνωσης και υπερσυχνότητάς του.
Βέβαια, είναι μία διαδικασία που απαιτεί ειδικό εξοπλισμό και αρκετές ώρες εξεταστικού χρόνου, παράλληλα, όμως, είναι τελείως αναίμακτη, ανώδυνη, εύχρηστη και έχει ένα τεράστιο βάθος πληροφοριών.
Η εμπειρία μας δείχνει ότι στους ασθενείς που τη χρησιμοποιήσαμε εμείς είχε μεγάλη συμβολή, τόσο για την αξιολόγηση της κλινικής εικόνας, όσο και για τις θεραπευτικές υποδείξεις. Η εμπειρία αυτή έδειξε επίσης ότι η εξέταση της 24ωρης εγκεφαλογραφικής καταγραφής μπορεί να είναι μια εξέταση ρουτίνας για οποιαδήποτε ηλικία και έτσι μπορεί να εκμεταλλευθεί από τους κλινικούς γιατρούς προς το καλό του ασθενούς.

Ετικέτες ανοσοκαταστολή, διάγνωση, εγκεφαλογράφημα, θεραπεία, νευροφυσιολογία, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ

Η ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΝΤΟΥ. Η ΝΕΥΡΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΝΤΟΥ. ΆΡΑ, ΕΙΝΑΙ ΕΠΟΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΒΑΡΥΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ.
Το μοντέλου νευροφυσιολογικού ελέγχου της σκλήρυνσης κατά πλάκας βασίζεται στην λογική «σημείο ερεθισμού», «σημείο καταγραφής».
Δηλαδή, ερεθίζουμε ένα σημείο του σώματος (ηλεκτρικά, οπτικά, σωματοαισθητικά, ακουστικά κ.τ.λ.) και καταγράφουμε την νευρική αντίδραση του ερεθισμού από το ανάλογο νευρικό κέντρο. Με αυτόν τον τρόπο ελέγχουμε και το νευρολογικό κέντρο και την νευρική διαδρομή από το σημείο ερεθισμού στο κέντρο.
Το δυναμικό που προκαλείται από τον ερεθισμό καλείται ΠΡΟΚΛΗΤΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ. Η εξέταση των προκλητών δυναμικών είναι ανώδυνη και αναίμακτη για τον ασθενή και ιδιαίτερα πληροφοριακή και σύντομη για τον θεράποντα γιατρό.
Τα οπτικά προκλητά δυναμικά (VEP) είναι τα πρώτα που αναπτύχθηκαν στις αρχές του 70 αποδεικνύοντας την τεράστια συμβολή τους για διάγνωση και παρακολούθηση της πορείας της νόσου.
Κατά την εξέταση αυτή, ερεθίζουμε οπτικά τον οφθαλμό και καταγράφουμε την αντίδραση από το κέντρο (οπτικό προκλητό δυναμικό), μετρώντας τον λανθάνοντα χρόνο εμφάνισης, το ύψος και το σχήμα του δυναμικού αυτού. Είναι δυνατόν να συλλέξουμε σπουδαίες διαγνωστικές πληροφορίες.
Κατά παρόμοιο τρόπο μπορούμε να ελέγξουμε πολλούς νευρολογικούς διαδρόμους και κέντρα, π.χ. ρουτίνας έλεγχος έχουν γίνει τα ακουστικά και σωματοαισθητικά προκλητά δυναμικά (AEP & SSEP).
Υπάρχουν ακόμη και τα γνωστικά προκλητά δυναμικά Ρ300, με τα οποία ελέγχουμε και τις μέχρι τώρα «αφηρημένου» χαρακτήρα γνωστικές λειτουργίες, όπως π.χ. η μνήμη.
Πάντως, σήμερα διάγνωση και θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας με βάση τα νευροφυσιολογικά ευρήματα είναι απαραίτητη.

Ετικέτες διάγνωση, θεραπεία, νευροφυσιολογία, Προκλητά Δυναμικά, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΝΕΥΡΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΣΕ ΣΥΓΓΕΝΙΚΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΕΔΕΙΞΑΝ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΑΥΤΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗ.
Η σκλήρυνση κατά πλάκας ερευνητικά είναι μία από τις πιο «ψαγμένες» νευρολογικές ασθένειες. Τα τελευταία δε χρόνια με την εξέλιξη της γενετικής και μοριακής βιολογίας, καθώς επίσης και την ανάπτυξη της ψηφιακής τεχνολογίας, έχει έρθει μια αλματώδης πρόοδος με ένα πλήθος νέων ευρημάτων στον τομέα αυτό.
Πάντως, είναι από χρόνια γνωστή η ύπαρξη μίας οικογενειακής και εθνικής επιρροής στη γενετική δομή της νόσου. Θεωρείται ότι η νόσος είναι και πολυγονιδιακή και πολυπαραγοντική.
Έτσι, λοιπόν, αναμενόμενα στο στενό και ευρύ οικογενειακό κύκλο υφίστανται πληθώρες «πολυμορφισμών» και «μεταλλάξεων», που μπορεί κατά μόνας να μην έχουν κανένα ειδικό νοσολογικό βάρος, επηρεάζουν, όμως, ουσιαστικά τη γενετική προδιάθεση.
Η γενετική δε προδιάθεση με τη σειρά της, κάτω από την επήρεια περιβαλλοντολογικών παραγόντων αυξάνει τη νοσηρότητα. Π.χ. μία ίωση σε τέτοιες περιπτώσεις είναι δυνατόν να προκαλέσει την έκρηξη της νόσου. Ενώ στο γενικό πληθυσμό η πιθανότητα εμφάνισης της νόσου ανέρχεται στο 0,2 έως 0,3%, στους οικογενειακούς κύκλους ανέρχεται στο διπλό.
Πράγματι, σε δικές μας νευροφυσιολογικές έρευνες με τη μέθοδο των προκλητών δυναμικών ο κίνδυνος εμφάνισης στους συγγενείς είναι περίπου τετραπλάσιος.

Ετικέτες γενετική, κληρονομικότητα, νευροφυσιολογία, Προκλητά Δυναμικά, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ

Ένα από τα πλέον σύγχρονα «επιτεύγματα» της νευροχειρουργικής είναι οι εγκεφαλικοί βηματοδότες. Πρόκειται για μικροσκοπικά μηχανάκια από πολυτελή μέταλλα εξοπλισμένα και με κομπιουτεράκια, τα οποία με στερεοτακτικές νευροχειρουργικές επεμβάσεις τοποθετούνται σε διάφορα μέρη του εγκεφάλου με σκοπό να προκαλέσουν ή να διορθώσουν τη λειτουργία του.
Μάλιστα, μεγάλες κλινικές του εξωτερικού έχουν «ειδικευτεί» στις τοποθετήσεις και προχωρούν σε τέτοιες επεμβάσεις με τέτοιο ρυθμό που πλέον χαρακτηρίζονται ρουτίνας. Όλο και περισσότεροι ασθενείς καταφεύγουν στις παροχές αυτές προκειμένου να βρουν λύτρωση σε συμπτώματα που τους ταλαιπωρούν, όπως πάρκινσον, τρόμος, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, παρενέργειες εγκεφαλικών, διάφορες επιληψίες, ψυχικές διαταραχές κ.λ.π.
Στη φωτογραφία που παραθέτουμε το μονό βέλος δείχνει πού ακριβώς τοποθετείται στη μέση του εγκεφάλου ένας τέτοιος βηματοδότης. Το διπλό βέλος από πάνω , όπου φαίνεται και το έντονο λευκό, είναι οι βλάβες που προκαλεί η τοποθέτηση ενός τέτοιου βηματοδότη.
Βέβαια, είναι πολύ νωρίς κανείς να εκτιμήσει με σιγουριά τα θετικά και τα αρνητικά της τοποθέτησης τέτοιων βηματοδοτών. Γενικά, όμως, στην ιατρική πρέπει συστηματικά να αποφεύγεις να λύνεις ένα πρόβλημα δημιουργώντας ένα δεύτερο και αυτό ακριβώς συμβαίνει με τα εγκεφαλικά εμφυτεύματα.
Από άποψη εκτέλεσης της νευροχειρουργικής πράξης μπορεί χειρουργικά να είναι άψογη. Η λειτουργία των μετεγχειρητικών διαταραχών πολλές φορές είναι μη αναστρέψιμη. Για αυτό ακριβώς πρέπει να προϋπολογίσουμε αυτό το ρίσκο στην απόφαση εγκεφαλικής εμφύτευσης βηματοδότη, και για να γίνει αυτό είναι απαραίτητος ο πλήρης νευρολογικός και νευροφυσιολογικός έλεγχος, κυρίως πριν, αλλά και μετά, εφόσον γίνει.
Δεν πρέπει να υποβάλλεται σε μια τέτοια διαδικασία ένας ασθενής χωρίς προηγουμένως να συνυπολογιστεί ιατρικό, κοινωνικό και προσωπικό κόστος. Συνεπώς, άσχετα πόσο είναι το νευρολογικό πρόβλημα, επιβάλλεται η διεξοδική νευρολογική και νευροφυσιολογική έρευνα και κυρίως, η ακριβής πληροφόρηση για το τι θα επακολουθήσει, καθώς οι γιατροί καμιά φορά υποδεικνύουν αυτή τη λύση και λόγω θεραπευτικής αδυναμίας.
Στον 21ο αιώνα που κυριαρχεί η πληροφορία, καλό είναι να αποτυπώσει κάποιος που θα είχε ένα τέτοιο ενδιαφέρον, αυτό που δείχνει η εικόνα, και αν χρειαστεί, κάποτε σε ευθεία ή πλάγια συμμετοχή και να θυμηθεί να συζητήσει διεξοδικά τα υπέρ και τα κατά μιας τέτοιας επέμβασης.

Ετικέτες βηματοδότης, εγκεφαλικές δυσλειτουργίες, εμφύτευμα, νευροφυσιολογία, πάρκινσον, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ