Ετικέτες βιταμίνες, διάγνωση, εστία στο μεσολόβιο, μεσολόβιο, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας

Ο ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΥΕΛΙΚΩΝ ΔΕΝΔΡΟΚΥΤΤΑΡΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑ ΔΕΙΚΤΗ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣΜια ερευνητική ομάδα από την Βοστώνη της Μασαχουσέτης μελέτησε επισταμένα απευθείας και μέσω της κίνησης των κυττοκινών την αντίδραση των μυελικών δενδροκυττάρων.
Τα μυελικά δενδροκύτταρα παίζουν για την άμυνα του οργανισμού στην σκλήρυνση κατά πλάκας έναν ρόλο αντιγόνου. Δηλαδή παρουσιάζονται αυξημένα στην έξαρση και μεμονωμένα στην ύφεση. Οι ερευνητές στην Βοστώνη μελέτησαν επισταμένα τις αυξομειώσεις των δενδροκυττάρων και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «παρακολουθούν» οι συγκεντρώσεις τους με μεγάλη ακρίβεια και ευαισθησία τις κλινικές μεταβολές της σκλήρυνσης κατά πλάκας κατά την διάρκεια της πορείας της καθώς επίσης και στην διαδρομή κάποιας θεραπείας. Η δυνατότητα αυτή δίνει μια ιδιαίτερα χρήσιμη και διαγνωστική δύναμη.

Ετικέτες ανοσολογική αντίδραση, διάγνωση, εξέλιξη πορείας νόσου, μυελικά δενδροκύτταρα

ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΤΟΥ ΚΟΛΟΜΒΟ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΚΑΤΕΔΕΙΞΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΥΨΗΛΟΤΕΡΗΣ ΕΥΚΡΙΝΕΙΑΣ ΣΥΣΚΕΥΕΣ ΜΑΓΝΗΤΙΚΗΣ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑΣ.
Έρευνα του άνω Πανεπιστημίου έδειξε ότι τα συμβατά μηχανήματα της μαγνητικής τομογραφίας των 1,5 tesla πολλές φορές δεν μπορούν να ανιχνεύσουν τις απομυελινωτικές εστίες ορισμένων μορφών της σκλήρυνσης κατά πλάκας του τύπου με εξάρσεις και υφέσεις, ακόμα και με μαγνητικό τομογράφο των 8 tesla. Πολλές φορές δεν αποτυπώνονται υφισταμένες ή σε εξέλιξη εστίες. Άρα όταν υπάρχουν συμπτώματα ή κλινικές ενδείξεις πρέπει η έρευνα να συνεχίζεται ακόμη και αν οι αναμενόμενες εστίες δεν εμφανίζονται στην μαγνητική τομογραφία ευκρινώς.

Ετικέτες 5, διάγνωση, εξάρσεις και υφέσεις, θεραπεία, μαγνητική τομογραφία, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, tesla 1

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ¨ΡΟΣ¨ ΜΙΑ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΝΕΥΡΟΦΥΤΙΚΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΠΟΛΥΤΟΠΙΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΟΜΟΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ
Το σύνδρομο ¨Ρος¨ χαρακτηρίζεται από έναν αυξημένο τόνο της κόρης των ματιών πεσμένα αντανακλαστικά και κατά τόπους περιοχές ελαττωμένης εφίδρωσης στοιχείου το οποίο εντοπίζεται τακτικά και στην σκλήρυνση κατά πλάκας.
Κανονικά στο σύνδρομο ¨Ρος¨ η συμπτωματολογία είναι η προαναφερόμενη και απολύτως ορισμένη. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη αλλά διαγνωστικά δεν πρέπει να δημιουργεί πρόβλημα.

Ετικέτες αυξημένος τόνος κόρης οφθαλμών, διάγνωση, πτώση αντανακλαστικών, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, σύνδρομο ¨Ρος¨

Η ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΜΑΓΝΗΤΙΚΗΣ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΟΤΑΝ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΣΑΦΗΣ
Μια ομάδα Ιταλών γιατρών στο Μιλάνο υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Comi ασχολήθηκε εντατικά με το θέμα της σιγουριάς της διάγνωσης της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Αφορμή στάθηκε το γεγονός ότι πολλές φορές ενώ κλινικά και νευροφυσιολογικά η διάγνωση είναι σαφής δεν επιβεβαιώνεται από την μαγνητική τομογραφία. Γεγονός που φέρνει κλινική αναστάτωση, καθυστέρηση της θεραπείας και χρονική μετάθεση του προβλήματος με συνέπειες για τον ασθενή.
Στις περιπτώσεις αυτές υποστηρίζουν οι Ιταλοί γιατροί ότι είναι αναγκαία η χρήση και της υπολογιστικής μαγνητικής τομογραφίας. Σε έρευνα που κάνανε οι ίδιοι πιστοποιήσανε ότι πράγματι η υπολογιστική μαγνητική τομογραφία προσφέρει διαγνωστικές ενδείξεις εκεί που η απλή μαγνητική τομογραφία αποδυκνείεται ανεπαρκής.
Συνεπώς όταν υπάρχει η ανάγκη της έγκαιρης διάγνωσης η εφαρμογή της υπολογιστικής μαγνητικής τομογραφίας πρέπει να είναι άμεση.

Ετικέτες διάγνωση, μαγνητική τομογραφία, νευροφυσιολογία, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, υπολογιστική μαγνητική τομογραφία

ΤΑΚΤΙΚΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΣΠΑΝΙΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GERSTMANN ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ.
Το σύνδρομο Gerstmann εμφανίζεται όταν ο ασθενής παρουσιάζει δυσκολία στο να ξεχωρίζει τα άκρα του και τα δάχτυλά του. Δεν μπορεί να κάνει αριθμητικές πράξεις και να γράψει.
Δηλαδή παρουσιάζει αυτό που λέγεται «αναριθμεία» και αγραφία. Η ανάπτυξη των συμπτωμάτων του συνδρόμου αυτού γίνεται πολύ αργά έτσι ώστε σπάνια γίνονται αντιληπτοί άμεσα από τον ασθενή ή το περιβάλλον του.
Κατά κανόνα χρειάζεται αρκετό χρονικό διάστημα έως να το εντοπίσει ο ειδικός γιατρός.
Στην σκλήρυνση κατά πλάκας της μέσης ηλικίας παρουσιάζονται αρκετές φορές ύστερα από βλάβες (εστίες) στον επικρατούντα βρεγματικό λοβό (αριστερά).
Πρόκειται για το τμήμα εκεί του αριστερού εγκεφαλικού ημισφαιρίου που ρυθμίζει την ικανότητα αριθμών και υπολογισμών.
Η γρήγορη εντόπιση του συνδρόμου Gerstmann είναι ουσιαστικής σημασίας διότι αποτελεί και ευκαιρία της διαφοροδιάγνωσης και της άμεσης χορήγησης θεραπευτικής αγωγής.
Αντίθετα στην περίπτωση συνύπαρξης με την σκλήρυνση κατά πλάκας η καθυστέρηση χορήγησης αγωγής σε μη έγκαιρη διάγνωση συνεπάγεται με επιπλοκές και χειροτέρευση της κλινικής εικόνας με μειωμένες ελπίδες επανόδου.

Ετικέτες διάγνωση, εστίες, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, σύνδρομο Gerstmann

Η ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑ ΒΕΛΤΙΩΝΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ ΓΙΑ ΠΙΟ ΕΓΚΥΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ.
Στο Γιούλιχ της Γερμανίας εγκαταστάθηκε για πρώτη φορά ένας νέος εμπορικός μαγνητικός τομογράφος μεγάλης ισχύος. Έτσι, πλέον δίδεται στο κοινό μια μεγάλη ευκαιρία για μια πιο λεπτομερή και εμπεριστατωμένη έρευνα του εγκεφάλου και των παθήσεών του.
Ο νέος μαγνητικός τομογράφος είναι περίπου πενταπλάσιας ισχύος (9,4 Tesla) από τους συμβατικούς με τεράστια δυνατότητα ευκρίνειας. Το γεγονός αυτό θα κάνει πιο εύκολη την πιστοποίηση και σε περιπτώσεις που σήμερα μένουν αδιάγνωστες και αξιολογούνται σαν φυσιολογικές.
Με το νέο μηχάνημα της μαγνητικής τομογραφίας υπάρχει η δυνατότητα εντοπισμού αλλοιώσεων και σε λίγο κυτταρικό επίπεδο, πράγμα που σημαίνει κέρδος χρόνου στην πιστοποίηση της διάγνωσης και στην εφαρμογή της έγκαιρης θεραπείας.

Ετικέτες διάγνωση, Εγκέφαλος, θεραπεία, μαγνητική τομογραφία ποζιτρονίων, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, τεχνολογία, MRI

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΣΤΟ ΧΑΡΒΑΡΝΤ ΚΑΤΕΔΕΙΞΑΝ ΟΤΙ Η ΦΑΙΑ ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΤΑΙ ΝΩΡΙΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΥΚΗ. ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ ΜΙΑ «ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ» ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ.
Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι η πιο γνωστή μοντέρνα αρρώστια του κεντρικού νευρικού συστήματος. Τα συμπτώματά της είναι πλέον γνωστά και κυρίως είναι δυσλειτουργίες, όπως κινητικές, ακουστικές, οπτικές, ψυχικές διαταραχές που υποδηλούν βλάβη της φαιάς και της λευκής ουσίας.
Παρόλα αυτά, μέχρι πρότινος υπήρχε η βεβαιότητα ότι στην σκλήρυνση κατά πλάκας έχουμε μόνο βλάβες της λευκής ουσίας. Δηλαδή, των νευραξόνων που μεταβιβάζουν την μια πληροφορία από το ένα κύτταρο στο άλλο.
Τα τελευταία χρόνια εκτεταμένες έρευνες που έγιναν με βιοχημικούς και ακτινολογικούς δείκτες (MRI εγκεφάλου) κατέδειξαν με σαφήνεια ότι οι βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος είναι τόσο από την λευκή, όσο και από την φαιά ουσία και άρχισαν να «αναπτύσσονται» σχεδόν παράλληλα, πολύ πριν μπορέσουν να πιστοποιηθούν με τις εξετάσεις.
Μεταξύ των αποτελεσμάτων των ερευνών ήταν το ότι και στοιχεία, όπως είναι η εύκολη κόπωση ή οι απώλειες γνωστικών δεξιοτήτων και εγκεφαλικών λειτουργιών μπορούν κάλλιστα να σηματοδοτούν την έναρξη της σκλήρυνσης κατά πλάκας, διότι τέτοια σημάδια παρουσιάζονται, όταν έχουμε βλάβη της φαιάς ουσίας.
Γενικά, το δίδαγμα από όλη αυτή την ιστορία είναι ότι η σκλήρυνση κατά πλάκας πρέπει να αντιμετωπίζεται πλέον σαν μια γενικευμένη πάθηση του κεντρικού νευρικού συστήματος και να μην επιμερίζεται σε διάφορα σύνδρομα π.χ. οπισθοβολβική νευρίτιδα κτλ.
Αυτό θα βοηθήσει στην έγκαιρη διάγνωση και σωστή αντιμετώπιση, διότι η διαγνωστική έρευνα θα αρχίζει πάρα πολύ γρήγορα και θα είναι πολύ εμπεριστατωμένη.
Δεν θα περιμένει, δηλαδή, ο γιατρός πλέον την απόλυτη ένδειξη ενός κλινικού συμπτώματος, π.χ. μίας πάρεσης, για να σκέφτεται την πιθανότητα της ύπαρξης της σκλήρυνση κατά πλάκας.
Η εύκολη κόπωση ή η απώλεια της μνήμης είναι στοιχεία που μπορούν να σηματοδοτούν την έναρξη της σκλήρυνσης κατά πλάκας και πρέπει να λαμβάνονται πάντα σοβαρά υπόψη.

Ετικέτες διάγνωση, Εγκέφαλος, λευκή ουσία, μαγνητική τομογραφία ποζιτρονίων, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, φαιά ουσία, MRI

ΜΙΚΡΑ «ΚΟΜΜΑΤΑΚΙΑ» ΠΡΩΤΕΪΝΩΝ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ, ΕΦΟΔΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΠΛΟΚΩΝ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ.
Ένα γονίδιο σε ένα κύτταρο αποτελείται από μια συγκεκριμένη αλληλουχία βάσεων του δεσοξυριβονουκλεϊκού οξέος (DNA) και είναι υπεύθυνο για την κωδικοποίηση μίας πρωτεΐνης, η οποία με τη σειρά της ενεργοποιεί μία νέα διαδικασία παραγωγής πρωτεϊνών, που βοηθούν στην ολοκλήρωση μίας συγκεκριμένης λειτουργίας ζωτικής σημασίας.
Βέβαια, όλη αυτή η διαδικασία ακόμη σε ένα ποσοστό περίπου πάνω από 95% είναι επιστημονικά αδιευκρίνιστη. Επιστημονικά, όμως, είναι σίγουρο ότι βασίζεται σε μία οργανική λειτουργία, που λέγεται ομοιόσταση. Η ομοιόσταση είναι αυτή που σε επίπεδο μοριακής γενετικής συντονίζει τον χορό των πρωτεϊνών καθοδηγώντας όλη την αρμονική του αλληλεξάρτηση.
Έτσι, λοιπόν, όταν «πάει κάτι λάθος» και μία πρωτεΐνη ταράζει την ομοιόσταση, η αντίδραση είναι η εμφάνιση μιας ασθένειας, π.χ. στην περίπτωσή μας, της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Η διαφορά είναι πως στην προκειμένη περίπτωση η διαταραχή της ομοιόστασης είναι πολύπλοκη. Δηλαδή, η αρμονία του χορού των πρωτεϊνών διασπάται από πολλές μεριές σε πολλά μέρη.
Με τις τελευταίες ανακαλύψεις, συγκεκριμένα του μεσολαβητικού RNA, για το οποίο οι ερευνητές πήραν και το βραβείο Νόμπελ, είναι δυνατή πλέον εργαστηριακά η πιστοποίηση της διαταραχής αυτής. Με τον τρόπο αυτό έχουμε ένα ακόμη διαγνωστικό όπλο σε μοριακό – γενετικό επίπεδο.
Το επόμενο βήμα είναι η θεραπευτική αγωγή σε μεγαλύτερο και αποτελεσματικότερο βαθμό.

Ετικέτες γενετική, γονίδια, διάγνωση, ομοιόσταση, πρωτεΐνες, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, DNA, RNA

ΌΠΩΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ, ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΤΑ ΝΟΥ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΙΑΦΟΡΟΔΙΑΓΝΩΣΕΙΣ. ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΒΟΗΘΑΕΙ ΣΤΗ ΓΡΗΓΟΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΙΓΟΥΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Όταν μιλάμε για διαφοροδιαγνώσεις στη σκλήρυνση κατά πλάκας, κατά πρώτο λόγο, μιλάμε για λοιμώξεις, κυρίως από έρπη και Lime, που προκαλούν μυελίτιδες, οι οποίες μοιάζουν πάρα πολύ με τη σκλήρυνση κατά πλάκας, όταν έχει εστίες στον νωτιαίο μυελό.
Κατά δεύτερο λόγο, υπάρχουν άλλα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως το σύνδρομο Jorgen, το Μπέχτσετ, ο συστηματικός λύκος ,η νευροσαρκοίωση και οι αγγειίτιδες.
Μια μεγάλη ομάδα από αρρώστιες, που επίσης πρέπει ιδιαίτερα να προσεχτούν, γιατί μιμούνται τακτικά την συμπτωματολογία της σκλήρυνσης, είναι οι διάφοροι όγκοι. Είναι οι όγκοι της σπονδυλικής στήλης ή τα λεμφώματα του κεντρικού νευρικού συστήματος ή ακόμη και οι μεταστάσεις.
Πολλές φορές τη σκλήρυνση κατά πλάκας μπορούν να την μιμηθούν και διαμαρτίες ή ανωμαλίες της σπονδυλικής στήλης και του οπισθίου κρανιακού βόθρου, όπως είναι διαταραχές και εκφυλίσεις των εγκεφαλονωτιαίων νευρικών δεματίων, οι σπονδυλομυελώσεις ή οι μυελοπάθειες κτλ.
Φυσικά, υπάρχουν και αρκετά γενετικά σύνδρομα, όπως οι κληρονομικές αταξίες, η παραπληγία, η κληρονομική ατροφία του οπτικού νεύρου.
Ασφαλώς, σαν τελευταίο θα πρέπει να αφήσουμε και το γεγονός ότι και ψυχιατρικές ασθένειες, ιδιαίτερα κάποιες μορφές υστερίας ή συναισθηματικών ψυχώσεων, μπορούν να δώσουν και αυτές την εικόνα της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Πάντως, αναγκαστικά πρέπει πάντα να σκεφτόμαστε όλες τις δυνατότητες για να έχουμε τη δυνατόν καλύτερη και γρηγορότερη διαφοροδιαγνωστική λύση.

Ετικέτες ασθένεια Lime, διάγνωση, διαφοροδιάγνωση, θεραπεία, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, σύνδρομο Jorgen

ΤΟ ΕΓΚΕΦΑΛΟΝΩΤΙΑΙΟ ΥΓΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΕΙ, ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ. ΣΤΗΝ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΕΝΤΟΝΑ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ.
Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό περιέχει διάφορα κύτταρα, διαφόρων ειδών πρωτεΐνες και άλλες ουσίες.
Στην περίπτωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας έχει διαγνωστικό και θεραπευτικό ενδιαφέρον η εξέτασή του και ιδιαίτερα, σε τρεις σοβαρές διαδικασίες που είναι οι εξής :
1. Η εξέταση της IgG ανοσοσφαιρίνης. Συνήθως η σφαιρίνη αυτή περνάει σε μικρά ποσά από το αίμα στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Στην περίπτωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας αυξάνεται ραγδαία, γιατί λόγω της λοίμωξης παράγεται αυτόχθονα από το κεντρικό νευρικό σύστημα και διαχέεται στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Στις περιπτώσεις αυτές μετράμε ένα πηλίκο του ποσοστού της IgG σφαιρίνης και της αλβουμίνης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό σε σχέση με την περιεκτικότητα αυτών στο αίμα. Το πηλίκο αυτό (IgG-Index) είναι διαγνωστικά ιδιαίτερα ευαίσθητο για την πιστοποίηση της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
2. Τα ολιγοκλωνικά δεμάτια. Χρησιμοποιώντας την ισοηλεκτρική εστίαση της ηλεκτροφόρησης του εγκεφαλονωτιαίου υγρού μπορούμε να υπολογίσουμε την σχέση της ύπαρξης των δεματίων αυτών στο αίμα και στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, όπου παράγονται λόγω λοίμωξης αυτόχθονα. Η πιστοποίηση των πρωτεϊνικών αυτών δεματίων σε στατιστικά καθορισμένες αναλογίες αποτελεί μια πολύ ευαίσθητη διαγνωστική ένδειξη για τη σκλήρυνση κατά πλάκας.
3. Επιπλέον σίγουρο, αλλά, όχι απόλυτο, στοιχείο είναι η πιστοποίηση της αυξημένης βασικής μυελινικής πρωτεΐνης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Η τελευταία σαν ένδειξη έχει μερικές φορές ιδιαίτερη σημασία για πειραματικά και εν μέρει, θεραπευτικά μοντέλα.

Ετικέτες ανοσοσφαιρίνες, διάγνωση, εγκεφαλονωτιαίο υγρό, θεραπεία, λοιμώξεις, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ

Η ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΆ ΠΛΑΚΑΣ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ, ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ ΟΛΟ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΩΤΙΑΙΟ ΜΥΕΛΟ. ΤΟ ΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΕΣ ΑΛΛΟΙΩΣΕΙΣ.
Το εγκεφαλογράφημα μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν μια επίπονη κλινική διαδικασία, που απαιτούσε πολύ χρόνο και ειδικά μηχανήματα. Με την ανάπτυξη των ψηφιακών τεχνικών η διαδικασία αυτή έγινα πάρα πολύ πιο εύκολη και κατέστη δυνατή και η πολυήμερη καταγραφή του εγκεφαλογραφήματος. Με τον τρόπο αυτής της καταγραφής άλλαξαν πάρα πολύ τα διαγνωστικά δεδομένα σε ότι αφορά την ασθένεια της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Μέχρι τώρα σε δεκάλεπτες εγκεφαλογραφικές καταγραφές προέκυπταν ελάχιστα ή σχεδόν καθόλου στοιχεία για την κατάσταση του εγκεφάλου σε σχέση με την αρρώστια. Με την ψηφιακή καταγραφή, όμως, έχουμε τη δυνατότητα να συλλέγουμε έναν απεριόριστο αριθμό πληροφοριών, οι οποίες μπορεί να αποδεχθούν ψηφιακή και στατιστική ανάλυση, πολλές φορές και λογαριθμική επεξεργασία, παρέχοντας ένα πλήθος συγκεκριμένων πληροφοριών, που αφορούν διάγνωση και θεραπεία.
Έχοντας κάνει τέτοιες καταγραφές σε πάνω από μία χιλιάδα ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας διαφόρων ηλικιών, μορφών και καταστάσεων της σκλήρυνσης κατά πλάκας καταλήξαμε ότι αποτελεί ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο διαγνωστικό εργαλείο, τόσο για την παρακολούθηση της πορείας, όσο και της θεραπείας.
Κατά την 24ωρη εγκεφαλογραφική καταγραφή μπορούμε να έχουμε υποδείξεις ποιες εγκεφαλικές περιοχές, για πόση ώρα και με τι τρόπο δυσλειτουργούν και τι είδους παθολογικές αποκλίσεις έχουν. Με αυτόν τον τρόπο προκύπτει μία πληθώρα νέων στοιχείων σε ότι αφορά πρόγνωση και θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Επιπλέον, επαναλαμβάνοντας κατά διαστήματα την 24ωρη εγκεφαλογραφική καταγραφή μπορούμε να ελέγξουμε τις θεραπευτικές δυνατότητες οποιουδήποτε θεραπευτικού σχήματος χρησιμοποιείται και σε τι βάθος πηγαίνουν. Π.χ. μελετώντας ασθενείς, που μετά από ανοσοκαταστολή βελτίωσαν την κατάσταση τους κατά 2 πόντους της σκάλας Kurtzke (EDSS), διαπιστώσαμε στο 24ωρο εγκεφαλογράφημα μια γενικευμένη βελτίωση του βασικού ρυθμού, μείωση της αποδιοργάνωσης και υπερσυχνότητάς του.
Βέβαια, είναι μία διαδικασία που απαιτεί ειδικό εξοπλισμό και αρκετές ώρες εξεταστικού χρόνου, παράλληλα, όμως, είναι τελείως αναίμακτη, ανώδυνη, εύχρηστη και έχει ένα τεράστιο βάθος πληροφοριών.
Η εμπειρία μας δείχνει ότι στους ασθενείς που τη χρησιμοποιήσαμε εμείς είχε μεγάλη συμβολή, τόσο για την αξιολόγηση της κλινικής εικόνας, όσο και για τις θεραπευτικές υποδείξεις. Η εμπειρία αυτή έδειξε επίσης ότι η εξέταση της 24ωρης εγκεφαλογραφικής καταγραφής μπορεί να είναι μια εξέταση ρουτίνας για οποιαδήποτε ηλικία και έτσι μπορεί να εκμεταλλευθεί από τους κλινικούς γιατρούς προς το καλό του ασθενούς.

Ετικέτες ανοσοκαταστολή, διάγνωση, εγκεφαλογράφημα, θεραπεία, νευροφυσιολογία, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ

Η ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΝΤΟΥ. Η ΝΕΥΡΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΝΤΟΥ. ΆΡΑ, ΕΙΝΑΙ ΕΠΟΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΒΑΡΥΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ.
Το μοντέλου νευροφυσιολογικού ελέγχου της σκλήρυνσης κατά πλάκας βασίζεται στην λογική «σημείο ερεθισμού», «σημείο καταγραφής».
Δηλαδή, ερεθίζουμε ένα σημείο του σώματος (ηλεκτρικά, οπτικά, σωματοαισθητικά, ακουστικά κ.τ.λ.) και καταγράφουμε την νευρική αντίδραση του ερεθισμού από το ανάλογο νευρικό κέντρο. Με αυτόν τον τρόπο ελέγχουμε και το νευρολογικό κέντρο και την νευρική διαδρομή από το σημείο ερεθισμού στο κέντρο.
Το δυναμικό που προκαλείται από τον ερεθισμό καλείται ΠΡΟΚΛΗΤΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ. Η εξέταση των προκλητών δυναμικών είναι ανώδυνη και αναίμακτη για τον ασθενή και ιδιαίτερα πληροφοριακή και σύντομη για τον θεράποντα γιατρό.
Τα οπτικά προκλητά δυναμικά (VEP) είναι τα πρώτα που αναπτύχθηκαν στις αρχές του 70 αποδεικνύοντας την τεράστια συμβολή τους για διάγνωση και παρακολούθηση της πορείας της νόσου.
Κατά την εξέταση αυτή, ερεθίζουμε οπτικά τον οφθαλμό και καταγράφουμε την αντίδραση από το κέντρο (οπτικό προκλητό δυναμικό), μετρώντας τον λανθάνοντα χρόνο εμφάνισης, το ύψος και το σχήμα του δυναμικού αυτού. Είναι δυνατόν να συλλέξουμε σπουδαίες διαγνωστικές πληροφορίες.
Κατά παρόμοιο τρόπο μπορούμε να ελέγξουμε πολλούς νευρολογικούς διαδρόμους και κέντρα, π.χ. ρουτίνας έλεγχος έχουν γίνει τα ακουστικά και σωματοαισθητικά προκλητά δυναμικά (AEP & SSEP).
Υπάρχουν ακόμη και τα γνωστικά προκλητά δυναμικά Ρ300, με τα οποία ελέγχουμε και τις μέχρι τώρα «αφηρημένου» χαρακτήρα γνωστικές λειτουργίες, όπως π.χ. η μνήμη.
Πάντως, σήμερα διάγνωση και θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας με βάση τα νευροφυσιολογικά ευρήματα είναι απαραίτητη.

Ετικέτες διάγνωση, θεραπεία, νευροφυσιολογία, Προκλητά Δυναμικά, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ-ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΥΠΟΨΗ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΙΓΟΥΡΕΥΤΕΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ.
Εδώ και πάρα πολύ καιρό γινόταν προσπάθεια να συγκεντρωθούν κάτω από το ιατρικό «βλέμμα» ορισμένα κριτήρια, προκειμένου να πιστοποιηθεί μεταξύ των κλινικών γιατρών η διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Για πρώτη φορά το 1965 ο Γερμανός Σουμάχερ έθεσε τα κριτήρια αυτά σε μια σειρά τα οποία βελτιώθηκαν το 1983 από τον Μπόζερ. Από τότε μέχρι το 2001 ίσχυε η σειρά αυτών των κριτηρίων, τα οποία, όμως, ήταν μεγάλη ανάγκη να αλλάξουν, λόγω της δημιουργίας και εισαγωγής στη διαγνωστική τεχνική και της μαγνητικής τομογραφίας, η οποία θεωρείται κατ’ εξοχήν «εργαλείο» για την διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Η μαγνητική τομογραφία δεν είχε μόνο την δυνατότητα να πιστοποιεί την εύρεση εκείνων των εστιών στον εγκέφαλο ή και στο κεντρικό νευρικό σύστημα, που επηρεάζουν την σκλήρυνση, αλλά, και τον αριθμό τους και την έκτασή τους και την επιβάρυνση γενικά που έχουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Μετά την αλλαγή αυτή και την πρόταση του Μακ Ντόναλντ και συνεργατών του το 2001 επανεκτιμήθηκε προς το καλύτερο η λίστα των κριτηρίων, προκειμένου να σιγουρευτεί με βάση αυτά η διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Τα κριτήρια του Μακ Ντόναλντ ήταν μια τροποποίηση των προηγούμενων κριτηρίων, απλούστατα αυτή την φορά στο «παιχνίδι» μπήκε και ο αριθμός και ο χρόνος των εμφανιζομένων εστιών στο κινητικό νευρικό σύστημα.
Επίσης, τα κριτήρια του Μακ Ντόναλντ λαμβάνονται υπόψη με άλλους όρους, αυτήν την φορά όσον αφορά την σχέση των ευρημάτων μαγνητικής τομογραφίας και εγκεφαλονωτιαίου υγρού, π.χ. θεωρείται σαν εμφάνιση της σκλήρυνσης κατά πλάκας όταν έχουμε μια εστία στον μαγνητικό τομογράφο και δύο ώσεις και ένα στοιχείο θετικό του εγκεφαλονωτιαίου υγρού και πάει λέγοντας.
Γενικά. είναι μια πολύ καλή και σωστή διαδικασία που αξίζει να την έχουμε υπόψη μας. Ακολουθεί, βέβαια, ειδικές ταμπέλες, αλλά, στην ουσία –σε ότι αφορά την θεραπευτική αγωγή και την διάγνωση- έχει πολύ μικρό ειδικό βάρος. Κατά κύριο λόγο, χρησιμοποιείται περισσότερο για να γίνουν κατανοητές μερικές καταστάσεις μεταξύ των γιατρών.
Αξίζει η αναφορά, αλλά όχι η σταθερή χρήση μεταξύ των ασθενών.

Ετικέτες διάγνωση, ΕΝΥ, μαγνητική τομογραφία ποζιτρονίων, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, MRI

Η ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΙΣ ΠΙΟ ΣΙΓΟΥΡΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΔΙΑΓΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ.
Η μέθοδος της μαγνητικής τομογραφίας είναι απλή. Τα πρωτόνια μορίων ιστών του σώματος αλλάζουν την συμπεριφορά τους, όταν βρεθούν κάτω από την ισχύ μαγνητικού πεδίου.
Τροποποιώντας δε αυτά τα μαγνητικά πεδία σε ένταση και ρυθμό μπορούμε να διαφοροποιήσουμε την συμπεριφορά πρωτονίων σε ιστούς με νερό ή άλλους μεταβολίτες. Μετρώντας δε αυτά τα μαγνητικά σήματα κάτω από διαφορετικές χρώσεις και συνθήκες, μπορούμε να πιστοποιήσουμε ανατομικές διαφορές στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Διαφορές που είναι εμφανείς στην σκλήρυνση κατά πλάκας.
Υπάρχουν δύο σειρές από σήματα που προκαλεί η αλλαγή του μαγνητικού πεδίου: Το Τ1 και Τ2. Το πρώτο είναι υπο- και το δεύτερο υπέρ-λευκο στην ακτινογραφική του παρουσία.
Το Τ1 εμπεριέχει πληροφορίες σχετικά με τον χρόνο και το Τ2 σχετικά με την ένταση της βλάβης. Και τα δύο τα βρίσκουμε πιο τακτικά στην λευκή ουσία γύρω από τις κοιλίες του εγκεφάλου, περιοχή πλούσια σε νερό και σε κοντινά σε αυτήν σημεία.
Με διάφορες παραλλαγές τεχνικών μπορούμε να εντοπίσουμε βλάβες και στον φλοιό του εγκεφάλου τις λεγόμενες «μαύρες τρύπες» ή σαν εναλλασσόμενα υπο-/υπέρ-λευκα σήματα στην σπονδυλική στήλη και κυρίως στην περιοχή του αυχένα, όπου εμφανίζονται πιο τακτικά.
Χρησιμοποιώντας ειδικές τεχνικές, όπως τις σειρές FLAIR (fluid attenuated inversion recovery), μπορούμε να εντοπίσουμε πιο ειδικές βλάβες του φλοιού ή με την χρησιμοποίηση του Gadolinium (σκιαγραφικό) να βρούμε την ένταση της ασθένειας και την καταστροφή των αξόνων ή τον χρόνο της βλάβης (Lesion load και T1-Gadolinium).
Γενικά, η μαγνητική τομογραφία είναι ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό και ευαίσθητο, μα και το κυρίαρχο εργαλείο στη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας.

Ετικέτες διάγνωση, μαγνητική τομογραφία ποζιτρονίων, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, MRI

Η ΚΟΠΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ. ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΑΡΡΩΣΤΙΑΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ.
Η σκλήρυνση κατά πλάκας έχει μια ποικίλη συμπτωματολογία με διαφορετικής εντάσεως ευρήματα, που εναλλάσσονται κατά καιρούς και πολλές φορές υπερκαλύπτονται από την καθημερινότητα.
Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με την κόπωση.
Η κόπωση με σιγουριά είναι το συνηθέστερο και πρώτο σύμπτωμα της σκλήρυνσης κατά πλάκας, το οποίο κατά κανόνα δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, γιατί, όπως είναι φυσικό, ο κάθε κουρασμένος, ακόμα και πολύ κουρασμένος, δεν πηγαίνει αμέσως στον γιατρό.
Αυτό θα συμβεί ύστερα από πολύ καιρό, και ιδιαίτερα για την σκλήρυνση κατά πλάκας, αφού εμφανιστούν ήδη και άλλα συμπτώματα, τα οποία θα έχουν πιέσει τον ασθενή να πάει στον γιατρό.
Έτσι, λοιπόν, ακόμη και η έντονη κόπωση σαν αποκλειστικό φαινόμενο της σκλήρυνσης κατά πλάκας είναι δυσδιάγνωστη, παρόλα αυτά πρέπει να λαμβάνεται πάντα σωστά υπόψη.
Η περίπτωση, όμως, που δεν πρέπει να υποτιμάται καθόλου, είναι αυτή που υπάρχει η υπόνοια της διάγνωσης, όπου με μεγάλη πιθανότητα στην εμφανιζόμενη κόπωση έχουμε το πρώτο έντονο σύμπτωμα.
Γενικά, οι ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας όταν έχουν το αίσθημα της κόπωσης και τη γενικευμένης αδυναμίας, είναι προοίμιο μιας ώσης ή χειροτέρευσης της κατάστασης τους.
Στις γυναίκες εμφανίζεται πιο τακτικά τις ημέρες της περιόδου, λόγω της εμμήνους ρύσης και σε όλους τους ασθενείς σε περιπτώσεις που υπάρχουν μεγάλα κρυώματα, μεγάλη καταβολή έργου, ή έντονο στρες.
Σε όλες αυτές τις καταστάσεις πρέπει να λαμβάνεται αμέσως φαρμακευτική αγωγή, γιατί εδώ ισχύει το ρητό «καλύτερα 10 φορές περισσότερο, παρά μια φορά λιγότερο».

Ετικέτες διάγνωση, κόπωση, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, συμπτωματολογία

Στη σκλήρυνση κατά πλάκας ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι η περιστασιακή απώλεια δύναμης. Μάλιστα, αυτό το φαινόμενο είναι που βασανίζει πάρα πολλούς ασθενείς, πριν εκδηλωθεί ακόμα η ίδια η αρρώστια.
Εκδηλώνεται σαν μια περιορισμένη λειτουργική ικανότητα κάποιου νεύρου, π.χ. του ανελκτήρος τους βλεφάρου ή ενός δακτύλου, και συνήθως εμφανίζεται σε υψηλές θερμοκρασίες σώματος ή περιβάλλοντος και μετά από έντονη σωματική προσπάθεια σε ζεστό κλίμα.
Μπορεί να το προκαλέσει επίσης και μια λοιμώδης κατάσταση, ένα κρύωμα, ένα ζεστό μπάνιο ή ακόμη περισσότερο μια ιδιαίτερα ζεστή νύχτα.
Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται Uthoff και το χαρακτηριστικό του είναι ότι εμφανίζεται σε συγκεκριμένες περιοχές, μετά από ζέστη, σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Δεν πρέπει να τρομοκρατεί τους ασθενείς, γιατί είναι περιβαλλοντικού χαρακτήρα και φεύγει γρήγορα μόλις η θερμοκρασία επανέλθει σε ομοιοστατική κατάσταση ανθρώπου και περιβάλλοντος.
Αποτελεί, όμως, ένα πολύ σοβαρό διαγνωστικό στοιχείο, ιδιαίτερα όταν προσβάλλει τον ανελκτήρα του βλεφάρου (όταν στην πολύ ζέστη πέφτει το βλέφαρο και κλείνει το μάτι) για την αρχόμενη σκλήρυνση κατά πλάκας. Σπάνια, όμως, μπορεί να εμφανιστεί και σε μεταβολικές νευροπάθειες ή στην μυασθένεια.

Ετικέτες διάγνωση, ζέστη, λοιμώξεις, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, Uthoff

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΚΛΙΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΓΚΑΙΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΛΥΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΑΥΤΗ.
Οι παραλύσεις στη σκλήρυνση κατά πλάκας εμφανίζονται σταδιακά και με μία ύπουλη πορεία, η οποία χαρακτηρίζεται από μία γενικευμένη αδυναμία και αδιαθεσία, και σιγά – σιγά εγκαθίσταται σαν κεντρική πάρεση ασύμμετρα πιο βαριά από τη μία μεριά και κατόπιν, πιο εντατικά από την άλλη.
Μέχρι ο ασθενής να συνειδητοποιήσει πλήρως το πρόβλημα της κατάστασής του έχει παρέλθει αρκετός χρόνος, όπου ο ίδιος με διάφορες διορθωτικές στάσεις του σώματος προσπαθεί να εξισορροπήσει τα ελλείμματα, που του φέρνει η αδυναμία.
Συνήθως, προσβάλει το ένα από τα δύο πόδια, αρκετές φορές και τα δύο πόδια και λιγότερο τα χέρια. Μερικές φορές στην τρίτη θέση συχνότητας έρχεται η προσβολή των δεξιών ή αριστερών άκρων σαν ημιπάρεση ή ημιπληγία. Σπάνια προσβάλλονται τα χέρια πριν από τα πόδια.
Ανάλογα σε ποιο στάδιο της ασθένειας εισβάλουν οι παρέσεις μας δίνεται μία γενική γνώση της κλινικής κατάστασης και της εξέλιξης, π.χ. σε ασθένεια με ώσεις και εξάρσεις σπάνια εμφανίζονται παρέσεις και δη, μόνιμες.
Αντίθετα, είναι χαρακτηριστικές οι παρέσεις στη μορφή της σκλήρυνσης με ώσεις με χρόνια προϊούσα εξέλιξη. Αντίθετα, στη χρόνια προϊούσα μορφή, οι παρέσεις είναι κεντρικής κλινικής συμπτωματολογίας.
Οι παρέσεις αυτές έχουν πάρα πολύ μεγάλη κλινική σημασία και καλό είναι να το θυμάται ο ασθενής και να το μεταφέρει στο γιατρό, προκειμένου να βγάλει συμπεράσματα για τη θεραπευτική αγωγή και πρόγνωση.
Επίσης, είναι ουσιώδες για τον ασθενή, άσχετα με ποια μορφή πάρεσης σε οποιοδήποτε τύπο της σκλήρυνσης κατά πλάκας και κάτω από οποιαδήποτε σχέση εμφανίζονται, να εκλαμβάνονται σοβαρά υπόψη, ακόμα και στο στάδιο της γενικής κόπωσης και αδυναμίας.
Να ανατρέξει άμεσα στην ιατρική βοήθεια και στην έγκαιρη φαρμακευτική αγωγή, η οποία είναι και το κορυφαίο σημείο της όλης υπόθεσης και έχει τεράστια αποδοτικότητα, αν ξεκινήσει πριν την εγκατάσταση της πάρεσης.
Πρέπει να παρακολουθείται για αρκετό διάστημα και μετά την αποδρομή της μέχρι να εξασφαλιστεί αν έχει αποκατασταθεί πλήρως.
Με τις παρέσεις της σκλήρυνσης κατά πλάκας, χρονικά, δεν επιτρέπεται να παίζει κανείς, διότι είναι τα μόνα συμπτώματα τα οποία ξεκινούν εύκολα και αν εγκατασταθούν, είναι ανυποχώρητα.
Ακόμα δε και στην ακραία περίπτωση που θα καταφέρει ο θεράπων ιατρός να αποκαταστήσει την πάρεση στον ασθενή, τα δύο έως τρία επόμενα χρόνια θα πρέπει να υφίσταται η μέριμνά του και να βρίσκεται σε μία σταθερή κατάσταση.
Γενικά, πάρεση και σκλήρυνση κατά πλάκας σημαίνει προσέχω διπλά.

Ετικέτες διάγνωση, θεραπεία, παράλυση, πάρεση, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, συμπτωματολογία

ΌΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΓΝΩΣΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ, ΟΠΩΣ Η ΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ ΑΝΟΙΑ, ΜΕ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ.
Τα τελευταία χρόνια μια νέα διαγνωστική μέθοδος, το Spect, βοηθάει πάρα πολύ στη μέτρηση του εγκεφαλικού μεταβολισμού και κατ’ επέκταση, στην πιστοποίηση των εγκεφαλικών διαταραχών.
Το Spect είναι μία ακτινολογική μέθοδος, όπου γίνεται η μέτρηση φωτονίων από εκπομπή φωτονίων ύστερα από χορήγηση ραδιενεργού γλυκόζης από τον εγκέφαλο. Με αυτό τον τρόπο μπορεί κανείς να ελέγξει ποιες περιοχές του εγκεφάλου και πόσο πάσχουν.
Το ιδιαίτερο σε αυτήν την εξέταση είναι ότι μπορεί να πιστοποιήσει εγκεφαλικές βλάβες πολύ πριν αυτές εκδηλωθούν κλινικά.
Θέλοντας να απαντήσουμε το ερώτημα, αν στην σκλήρυνση κατά πλάκας υπάρχουν τέτοιες διεργασίες, εφαρμόσαμε την εξέταση αυτή σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας και τα αποτελέσματα τα συγκρίναμε με υγιείς ασθενείς.
Η εξέταση έδειξε σε ένα ποσοστό πάνω από 80% ότι στους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας υπάρχουν διεργασίες παθολογικής μείωσης των γνωστικών λειτουργιών, λόγω βλάβης ανάλογων εγκεφαλικών περιοχών, πολύ πριν αυτές εμφανιστούν κλινικά.
Αυτή η παρατήρηση έδωσε ώθηση στη σκέψη μιας διευρυμένης διαγνωστικής διαδικασίας σε όλους τους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας, προκειμένου να γίνεται η εξέταση αυτή, όχι μόνο για έγκαιρη διάγνωση, αλλά, και για άμεση θεραπευτική διάγνωση, προκειμένου να προληφθούν οι διαταραχές αυτές.

Η εργασία αυτή παρουσιάστηκε στο 7ο ECNP Regional Meeting, Bucharest, Romania, April 19-21, 2002

Ετικέτες αγγειακές διαταραχές, άνοια, γνωστικές διαταραχές, διάγνωση, Εγκέφαλος, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, spect