Ετικέτες αμυγδαλή, αστάθεια, αταξία, Εγκέφαλος, κατάσταση ευφορίας, νευρωνικό τόξο, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας

Ετικέτες Εγκέφαλος, ειδικές πρωτεΐνες, ενδογενή οπιούχα, κεντρικό νευρικό σύστημα, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας

Ετικέτες Εγκέφαλος, ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, θεραπευτική αγωγή, Προκλητά Δυναμικά, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας

Η ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑ ΒΕΛΤΙΩΝΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ ΓΙΑ ΠΙΟ ΕΓΚΥΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ.
Στο Γιούλιχ της Γερμανίας εγκαταστάθηκε για πρώτη φορά ένας νέος εμπορικός μαγνητικός τομογράφος μεγάλης ισχύος. Έτσι, πλέον δίδεται στο κοινό μια μεγάλη ευκαιρία για μια πιο λεπτομερή και εμπεριστατωμένη έρευνα του εγκεφάλου και των παθήσεών του.
Ο νέος μαγνητικός τομογράφος είναι περίπου πενταπλάσιας ισχύος (9,4 Tesla) από τους συμβατικούς με τεράστια δυνατότητα ευκρίνειας. Το γεγονός αυτό θα κάνει πιο εύκολη την πιστοποίηση και σε περιπτώσεις που σήμερα μένουν αδιάγνωστες και αξιολογούνται σαν φυσιολογικές.
Με το νέο μηχάνημα της μαγνητικής τομογραφίας υπάρχει η δυνατότητα εντοπισμού αλλοιώσεων και σε λίγο κυτταρικό επίπεδο, πράγμα που σημαίνει κέρδος χρόνου στην πιστοποίηση της διάγνωσης και στην εφαρμογή της έγκαιρης θεραπείας.

Ετικέτες διάγνωση, Εγκέφαλος, θεραπεία, μαγνητική τομογραφία ποζιτρονίων, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, τεχνολογία, MRI

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΣΤΟ ΧΑΡΒΑΡΝΤ ΚΑΤΕΔΕΙΞΑΝ ΟΤΙ Η ΦΑΙΑ ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΤΑΙ ΝΩΡΙΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΥΚΗ. ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ ΜΙΑ «ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ» ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ.
Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι η πιο γνωστή μοντέρνα αρρώστια του κεντρικού νευρικού συστήματος. Τα συμπτώματά της είναι πλέον γνωστά και κυρίως είναι δυσλειτουργίες, όπως κινητικές, ακουστικές, οπτικές, ψυχικές διαταραχές που υποδηλούν βλάβη της φαιάς και της λευκής ουσίας.
Παρόλα αυτά, μέχρι πρότινος υπήρχε η βεβαιότητα ότι στην σκλήρυνση κατά πλάκας έχουμε μόνο βλάβες της λευκής ουσίας. Δηλαδή, των νευραξόνων που μεταβιβάζουν την μια πληροφορία από το ένα κύτταρο στο άλλο.
Τα τελευταία χρόνια εκτεταμένες έρευνες που έγιναν με βιοχημικούς και ακτινολογικούς δείκτες (MRI εγκεφάλου) κατέδειξαν με σαφήνεια ότι οι βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος είναι τόσο από την λευκή, όσο και από την φαιά ουσία και άρχισαν να «αναπτύσσονται» σχεδόν παράλληλα, πολύ πριν μπορέσουν να πιστοποιηθούν με τις εξετάσεις.
Μεταξύ των αποτελεσμάτων των ερευνών ήταν το ότι και στοιχεία, όπως είναι η εύκολη κόπωση ή οι απώλειες γνωστικών δεξιοτήτων και εγκεφαλικών λειτουργιών μπορούν κάλλιστα να σηματοδοτούν την έναρξη της σκλήρυνσης κατά πλάκας, διότι τέτοια σημάδια παρουσιάζονται, όταν έχουμε βλάβη της φαιάς ουσίας.
Γενικά, το δίδαγμα από όλη αυτή την ιστορία είναι ότι η σκλήρυνση κατά πλάκας πρέπει να αντιμετωπίζεται πλέον σαν μια γενικευμένη πάθηση του κεντρικού νευρικού συστήματος και να μην επιμερίζεται σε διάφορα σύνδρομα π.χ. οπισθοβολβική νευρίτιδα κτλ.
Αυτό θα βοηθήσει στην έγκαιρη διάγνωση και σωστή αντιμετώπιση, διότι η διαγνωστική έρευνα θα αρχίζει πάρα πολύ γρήγορα και θα είναι πολύ εμπεριστατωμένη.
Δεν θα περιμένει, δηλαδή, ο γιατρός πλέον την απόλυτη ένδειξη ενός κλινικού συμπτώματος, π.χ. μίας πάρεσης, για να σκέφτεται την πιθανότητα της ύπαρξης της σκλήρυνση κατά πλάκας.
Η εύκολη κόπωση ή η απώλεια της μνήμης είναι στοιχεία που μπορούν να σηματοδοτούν την έναρξη της σκλήρυνσης κατά πλάκας και πρέπει να λαμβάνονται πάντα σοβαρά υπόψη.

Ετικέτες διάγνωση, Εγκέφαλος, λευκή ουσία, μαγνητική τομογραφία ποζιτρονίων, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, φαιά ουσία, MRI

ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΦΟΡΕΣ, ΒΛΑΒΕΣ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΠΕΡΙΕΡΓΕΣ ΨΥΧΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ, ΟΠΩΣ Ο ΠΟΛΥΨΥΧΙΣΜΟΣ.
Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μία ασθένεια που μπορεί να εμφανισθεί ή και να εγκατασταθεί οπουδήποτε στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Ανάλογα, λοιπόν, με το σημείο που θα προκαλέσει η εγκατάσταση αυτή μία βλάβη, θα είναι και οι δυσλειτουργίες που θα παρουσιαστούν.
Οι περισσότερες, βέβαια, βλάβες προκαλούν κινητικά και αισθητικά συμπτώματα. Ορισμένες, όμως, προκαλούν αμιγώς ψυχιατρικά, όπως στην περίπτωση του πολυψυχισμού. Αυτό συμβαίνει όταν υπάρχει κάποια βλάβη στην πρόσθια άνω θαλαμική περιοχή του εγκεφάλου.
Εκεί μικρής εκτάσεως βλάβες προκαλούν δυσαρθρία με υποφωνία και ελάττωση της επιδεξιότητας στο χέρι, δυσχέρεια γραφής και ανάγνωσης, αναπαραγωγής λέξεων, αντιδράσεων, μέχρι και απάθεια, ελαττωματική επικοινωνία.
Τις περισσότερες φορές όλα αυτά ερμηνεύονται σαν οξείες ψυχικές διαταραχές, χωρίς κανείς να υποπτεύεται ότι υπάρχει σοβαρή εγκεφαλική βλάβη, που πρέπει να αντιμετωπισθεί έγκαιρα. Πολλές φορές σε μονήρεις βλάβες της σκλήρυνσης τυχαίνει ο πολυψυχισμός να είναι το μοναδικό σύμπτωμα και να περνάει πολύς χρόνος μέχρι να βρεθεί, αν βρεθεί, η διάγνωση.
Για το λόγο αυτό, όταν έχουμε εμφάνιση πολυψυχισμού, πρέπει να είναι άμεση η νευρολογική εξέταση με την εκτέλεση μιας μαγνητικής τομογραφίας εγκεφάλου.

Ετικέτες Εγκέφαλος, μαγνητική τομογραφία ποζιτρονίων, πολυψυχισμός, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, συμπτωματολογία, MRI

ΌΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΓΝΩΣΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ, ΟΠΩΣ Η ΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ ΑΝΟΙΑ, ΜΕ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ.
Τα τελευταία χρόνια μια νέα διαγνωστική μέθοδος, το Spect, βοηθάει πάρα πολύ στη μέτρηση του εγκεφαλικού μεταβολισμού και κατ’ επέκταση, στην πιστοποίηση των εγκεφαλικών διαταραχών.
Το Spect είναι μία ακτινολογική μέθοδος, όπου γίνεται η μέτρηση φωτονίων από εκπομπή φωτονίων ύστερα από χορήγηση ραδιενεργού γλυκόζης από τον εγκέφαλο. Με αυτό τον τρόπο μπορεί κανείς να ελέγξει ποιες περιοχές του εγκεφάλου και πόσο πάσχουν.
Το ιδιαίτερο σε αυτήν την εξέταση είναι ότι μπορεί να πιστοποιήσει εγκεφαλικές βλάβες πολύ πριν αυτές εκδηλωθούν κλινικά.
Θέλοντας να απαντήσουμε το ερώτημα, αν στην σκλήρυνση κατά πλάκας υπάρχουν τέτοιες διεργασίες, εφαρμόσαμε την εξέταση αυτή σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας και τα αποτελέσματα τα συγκρίναμε με υγιείς ασθενείς.
Η εξέταση έδειξε σε ένα ποσοστό πάνω από 80% ότι στους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας υπάρχουν διεργασίες παθολογικής μείωσης των γνωστικών λειτουργιών, λόγω βλάβης ανάλογων εγκεφαλικών περιοχών, πολύ πριν αυτές εμφανιστούν κλινικά.
Αυτή η παρατήρηση έδωσε ώθηση στη σκέψη μιας διευρυμένης διαγνωστικής διαδικασίας σε όλους τους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας, προκειμένου να γίνεται η εξέταση αυτή, όχι μόνο για έγκαιρη διάγνωση, αλλά, και για άμεση θεραπευτική διάγνωση, προκειμένου να προληφθούν οι διαταραχές αυτές.

Η εργασία αυτή παρουσιάστηκε στο 7ο ECNP Regional Meeting, Bucharest, Romania, April 19-21, 2002

Ετικέτες αγγειακές διαταραχές, άνοια, γνωστικές διαταραχές, διάγνωση, Εγκέφαλος, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, spect

Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΝΕΧΗ ΔΙΑΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΙΟΥΣ. ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΙΟ «ΥΠΟΥΛΟΙ» ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΘΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ.
Πολύ τακτικά, ιδιαίτερα για τα παιδιά, ακούμε από τους γιατρούς να χρησιμοποιούν τους όρους ιοϊκή εγκεφαλίτιδα ή μηνιγγοεγκεφαλίτιδα. Με τους όρους αυτούς αναφέρονται σε λοιμώξεις του εγκεφάλου ή των «καλυμάτων» του, των μηνιγγίων από ιούς.
Συνήθως αυτές οι λοιμώξεις είναι οξείες, χρόνιες ή λανθάνουσες. Τα περισσότερα διαγνωστικά προβλήματα τα δημιουργούν οι τελευταίες και για αυτό είναι και πιο δύσκολες στην αντιμετώπισή τους.
Μία από αυτές είναι, για παράδειγμα, η λανθάνουσα απομυελινωτική εγκεφαλοπάθεια, που μπορεί να εμφανισθεί σε βάθος χρόνου, μετά από εβδομάδες ή και μήνες, ύστερα από μία λοίμωξη των αναπνευστικών οδών και προσβολή της άμυνας του οργανισμού (ανοσοποιητικό). Η αντίδραση αυτή του ανοσοποιητικού μπορεί να δημιουργήσει μία νοσολογική εξέλιξη που να μοιάζει με τη σκλήρυνση κατά πλάκας, ξεκινώντας, όμως, από έναν ιό.
Άλλο παράδειγμα είναι ότι η προσβολή από ιούς μπορεί να δημιουργήσει άνοια. Π.χ. οι ιοί του AIDS και του Epstein-Barr, κατά κανόνα, σε ένα ποσοστό πάνω από 10%, σε βάθος χρόνου φέρνουν άνοια.
Μία λανθάνουσα εγκεφαλίτιδα ελαφριάς μορφής μπορεί να έχει χρόνια συμπτώματα έναν ελαφρύ πονοκέφαλο και αίσθημα κούρασης, που να «ξεγελούν» τον ασθενή ως κάτι παροδικό.
Στην ίδια παγίδα μπορεί να πέσει και ο άπειρος γιατρός και να του ξεφύγει η διάγνωση. Σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να έχουμε και μία ιοϊκή εγκεφαλίτιδα σαν προ-στάδιο κάποιας μορφής καρκίνου, που εμφανίζεται αργότερα, πιθανόν ξεκινώντας από αυτήν. Χαρακτηριστικές είναι κάποιες μορφές μετερπητικών ιοϊκών λοιμώξεων.
Μία άλλη ομάδα ιών, οι εντεροϊοί, προκαλούν, ιδιαίτερα στις δυτικές χώρες, ασηπτικές (απύρετες) δυσδιάγνωστες μηνιγγοεγκεφαλίτιδες με ποικίλη νευρολογική συμπτωματολογία.
Γενικά, όταν έχουμε ακόμη και ελαφρά συμπτώματα από το κεντρικό νευρικό σύστημα, πρέπει πάντα, ιδιαίτερα σε παιδιά και ηλικιωμένους, να λαμβάνουμε υπόψη την λοιμογόνο δράση των ιών.

Ετικέτες άνοια, ανοσοποιητικό, εγκεφαλίτιδα, Εγκέφαλος, έρπης, ιοί, λοιμώξεις, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, AIDS

ΠΑΝΤΟΤΕ, ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ Η ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΕΠΕΙΩΝ ΜΙΑΣ ΝΟΣΟΥ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ, ΑΛΛΑ Η ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΟΠΤΙΚΗ ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΑΛΛΟΙΩΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ.
Ήδη από τον 19ο αι. ο προικισμένος με προνομιακή παρατήρηση μύκητα Γάλλος νευρολόγος Σαρκώ περιέγραψε το δείγμα των εγκεφαλικών αλλοιώσεων που χαρακτηρίζουν την ασθένεια της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Για πολλές δεκαετίες, παρά τις χιλιάδες εργασίες, έρευνες και αναλύσεις, οι μακροσκοπικές περιγραφές του Σαρκώ παρέμειναν σταθερές. Αξίζει, λοιπόν, όποιος ασχολείται με το θέμα αυτό να ξέρει τα βασικά γνωρίσματα της ασθένειας αυτής.
Πρόκειται κατά κύριο λόγο για μικρού, μεσαίου ή και μεγάλου μεγέθους απομυελινωτικές εστίες, τις επονομαζόμενες «σκληρές πλάκες». Αυτές προέρχονται από την απώλεια μίας μεμβράνης που περιβάλει νευρικά κύτταρα σε όλο το νευρικό σύστημα και ονομάζεται μυελίνη. Η μυελίνη παράγεται από ειδικά νευρικά κύτταρα, τα λεγόμενα ολιγοδενδροκύτταρα, είναι υπόλευκη και εξαπλώνεται σε όλο το κεντρικό νευρικό σύστημα δημιουργώντας την «λευκή ουσία».
Έτσι, λοιπόν, κατά κύριο λόγο, στη σκλήρυνση κατά πλάκας, η λευκή ουσία προσβάλλεται κυρίως γύρω από τις κοιλίες του εγκεφάλου, όπου αντιπροσωπεύεται και πιο πολύ μαζί με μικρά αγγεία, που τη συνοδεύουν ακτινωτά στην περιοχή αυτή. Στο νωτιαίο μυελό, η προσβολή είναι μεγαλύτερη στην αυχενική μοίρα, πιθανόν λόγω της άμεσης γειτνίασης με τον εγκέφαλο.
Οι εστίες είναι ποικίλου μεγέθους και χρώματος. Στην αρχή έχουν ένα «ροζ» χρώμα, που αργότερα με αυξανόμενη την εγκεφαλική ατροφία γίνεται «υπόλευκο» και «γκρίζο». Αυτές είναι οι παρατηρήσεις με γυμνό μάτι.

Ετικέτες αλλοιώσεις, Εγκέφαλος, λευκή ουσία, μυελίνη, ολιγοδενδροκύτταρα, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΥΠΕΠΤΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΚΥΤΤΟΚΙΝΩΝ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΕΧΕΙ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΡΟΛΟ ΣΤΗΝ ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ.
Για να δημιουργηθεί μία λοίμωξη στο κεντρικό νευρικό σύστημα είναι απαραίτητο να αρχίσει μία διαδικασία προσβολής του λεγόμενου αιματικού φραγμού του εγκεφάλου. Ο φραγμός αυτός δημιουργείται από ένα δίχτυ εγκεφαλικών κυττάρων που αφήνει να περάσουν μόνο ορισμένες κατ’ επιλογήν ουσίες στον εγκέφαλο.
Όταν, λοιπόν, περάσουν κάποιες ουσίες από μία μόλυνση, ενεργοποιούνται τα λεμφοκύτταρα, τα λεγόμενα αυτοαντιδραστικά Τ – λεμφοκύτταρα. Αυτά τα κύτταρα όταν φθάσουν στον εγκέφαλο του ασθενούς, βρίσκουν ειδικά μόρια που «κολλάνε» μαζί τους και αναδιπλώνονται μέσα σε μία μεμβράνη του αγγείου, που λέγεται ενδοθύλιο.
Τη στιγμή αυτή εκκρίνονται κάποιες ουσίες που λέγονται κυττοκίνες (είναι πολυπεπτίδια), οι οποίες «βοηθούν» όλο αυτό το σύμπλεγμα να περάσει μέσα από τον φραγμό του εγκεφάλου και να «καθίσει» πάνω στα υγιή κύτταρα του εγκεφαλικού ιστού.
Σε αυτό το σημείο δημιουργούνται τοπικές λοιμώξεις που προσκαλούν κάποια άλλα κύτταρα, τα λεγόμενα μακροφάγα, που καταπίνουν και νεκρώνουν όλη την περιοχή της λοίμωξης.
Ανάλογα δε το είδος των κυττοκινών, προκαλείται και η κάθε επιμέρους βλάβη στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Έτσι, δημιουργούνται τα διάφορα επιμέρους βλαπτικά στοιχεία στη σκλήρυνση κατά πλάκας, που εκδηλώνονται με διαφορετικές κλινικές εικόνες.
Πάντως, ότι αντιμετωπίζουμε κλινικά και σε ότι ένταση παρουσιάζεται στην σκλήρυνση κατά πλάκας ξεκινάει από το «παιχνίδι» των κυττοκινών.

Ετικέτες αιματικός φραγμός, Εγκέφαλος, κυττοκίνες, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, Τ λεμφοκύτταρα

ΈΩΣ ΤΩΡΑ ΘΕΩΡΕΙΤΟ ΟΤΙ Η ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΜΙΑ ΒΛΑΒΗ ΤΗΣ ΛΕΥΚΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ. ΝΕΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ ΑΥΤΗ.

Ο αριθμός των ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας ανεβαίνει ραγδαία τα τελευταία χρόνια. Παράταση του ευδόκιμου ζωής, νέα διαγνωστικά μέσα και το καθημερινό στρες θεωρούνται οι υπεύθυνοι παράγοντες για την αύξηση του αριθμού των περιστατικών. Ο μεγάλος αριθμός ανεβάζει κάθετα, όμως, ανάγκες και κόστος θεραπειών και κατ’ ακολουθίαν, μια πιο εμπεριστατωμένη έρευνα για τα αίτια των βλαβών της ασθένειας αυτής.
Ήδη, από παλιά, πολλοί κλινικοί ερευνητές είχαν εκφράσει την υποψία ότι πρόκειται για μικτές βλάβες στην σκλήρυνση κατά πλάκας .
Το γεγονός ότι πολύ τακτικά προηγούνταν οι γνωστικές διαταραχές και οι επιληπτικές κρίσεις των υπόλοιπων συμπτωμάτων, κλινικά, έδινε βάση στην υπόνοια, ότι υπάρχει και βλάβη των αξόνων, άρα, και της φαιάς ουσίας.
Βέβαια, στην ιατρική όλα κυλούν αργά και ιδιαίτερα ιεραρχικά. Έτσι, αυτοί που στα διάφορα ιατρικά συνέδρια υποστήριζαν την άποψη αυτή θεωρούνταν αιρετικοί, αφού η επικρατούσα άποψη ήταν πως η ασθένεια αυτή είναι αποκλειστικά υπόθεση της λευκής ουσίας.
Έτσι, και η θεραπεία περιοριζόταν αποκλειστικά διεθνώς στα όριά της υπόθεσης αυτής. Με την επανάσταση, όμως, της τεχνολογίας και τις εντατικές έρευνες των τελευταίων τριών ετών επιβεβαιώθηκαν οι θεωρίες της μικτής βλάβης. Με την χρήση δε της υπολογιστικής τομογραφίας και τη σύγκριση κλινικών και παθολογικών ευρημάτων βρέθηκε μια νέα παράμετρος, που κυριολεκτικά ανατρέπει τα πάντα.
Στην σκλήρυνση κατά πλάκας πολλές φορές η παθολογική διαδικασία ξεκινά ύστερα από μια λοίμωξη από ένα εστιακό σημείο της φαιάς ουσίας του εγκεφάλου και μετά προχωράει προς το εσωτερικό του εγκεφάλου, δηλαδή, την λευκή ουσία.
Αυτό το γεγονός φέρνει μια επανάσταση στην θεραπεία της νόσου, που ανατρέπει τις μέχρι τώρα κρατούσες θεωρίες για τα διάφορα θεραπευτικά σχήματα.
Κατά πρώτο λόγο στην υπόνοια της σκλήρυνσης κατά πλάκας η θεραπεία αρχίζει αμέσως, διότι υπάρχει φλεγμονή της φαιάς ουσίας του εγκεφάλου. Διότι, αναμονή σημαίνει εξάπλωση και αύξηση της φλεγμονής.
Παράλληλα δε, πρέπει να ληφθεί άμεσα μέριμνα για την προστασία των νευροαξόνων, δηλαδή της φαιάς ουσίας . Διότι, βλάβη των νευροαξόνων είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατον να αντιμετωπισθεί με τα σύγχρονα μέσα πλήρως εάν λάβει μεγάλη έκταση και σε διάφορα σημεία της φαιάς ουσίας.

Ετικέτες Εγκέφαλος, λοιμώξεις, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, φαιά ουσία, φλεγμονή

ΕΡΕΥΝΕΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΣΕ ΤΥΦΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΡΑΣΗΣ ΒΡΕΘΗΚΕ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΘΕΤΙΚΑ ΣΤΟ ΔΙΑΚΡΑΝΙΚΟ ΜΑΓΝΗΤΙΚΟ ΕΡΕΘΙΣΜΟ.

Τους τελευταίους μήνες τουλάχιστον σε Γερμανία και Αμερική έχει εγκριθεί επίσημα η θεραπεία μέσω του διακρανικού μαγνητικού ερεθισμού. Πρόκειται για μια μέθοδο ανώδυνη και αναίμακτη που αποδεδειγμένα βοηθάει στις βαριές μορφές κατάθλιψης. Μέχρι στιγμής εθεωρείτο ότι αποτελούσε την κλινική θεραπευτική διέξοδο για τις καταθλίψεις που δεν είχαν πλέον φαρμακευτική ανταπόκριση.
Όσο αφορά το μηχανικό μέρος της θεραπείας αυτής πρόκειται για ένα ηλεκτρικό πηνίο το οποίο με ενεργοποίηση ηλεκτρικού ρεύματος παράγει στους πόλους του μαγνητικά πεδία. Η διακεκομμένη αναπαραγωγή με μορφή ερεθισμού των πεδίων αυτών μπορεί διακρανικά να μεταφερθεί σαν επαγωγικά ρεύματα μέσα στον εγκέφαλο. Με τον τρόπο αυτό είναι σε θέση να ερεθίσει και να ρυθμίσει ταυτόχρονα εγκεφαλικές λειτουργίες ή να αποκαταστήσει εγκεφαλικές δυσλειτουργίες τοπογραφικά σε οποιοδήποτε μέρος του εγκεφάλου χρειάζεται. Π.χ. ερεθίζοντας τους βρεγματομετωπιαίους λοβούς παρατηρείται ουσιαστική βελτίωση της κατάθλιψης ή μείωση των επιληπτικών κρίσεων που τυχόν προέρχονται από τις περιοχές αυτές. Τον τελευταίο καιρό μια βελγική έρευνα έψαξε κατά πόσο ερεθίζοντας οπτικά και κινητικά νεύρα του εγκεφάλου σε τυφλούς έχουμε μια βελτίωση της ικανότητάς τους στο τυφλό σύστημα ανάγνωσης το λεγόμενο σύστημα Braille. Πραγματικά, μετά από κάποιες συνεδρίες παρουσιάστηκε ουσιαστική βελτίωση της ταχύτητας αναγνώρισης των στοιχείων, αλλά, και της ανάγνωσης. Με παράλληλες νευροφυσιολογικές εξετάσεις διαπιστώθηκε μια λειτουργική ουσιώδης βελτίωση του οπτικού κέντρου στους τυφλούς. Κατόπιν τούτου οι έρευνες συνεχίστηκαν σε άτομα με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, τα οποία παρουσίαζαν διαταραχές του οπτικού νεύρου, τις λεγόμενες οπισθοβολβικές νευρίτιδες, οι οποίες έδειχναν αντοχή στην φαρμακευτική αγωγή. Ο διακρανικός μαγνητικός ερεθισμός του οπτικού κέντρου των περιοχών έφερε ουσιαστική βελτίωση.
Πρόκειται για μια τεράστια ιατρική επιτυχία ,βέβαια, κατά πρώτο λόγο, εξαιτίας του ουσιαστικού αποτελέσματος που επιφέρει στις καταστάσεις αυτές. Πρέπει, όμως, να προσθέσουμε ότι ιδιαίτερα σε ταλαιπωρημένους ή βαριά ασθενείς η εφαρμογή αυτή είναι σχεδόν μοναδική, λόγω του ότι είναι αναίμακτη, ανώδυνη και χωρίς παρενέργειες.
Πρέπει δε να προστεθεί οπωσδήποτε ότι ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματά της είναι η ακρίβεια με την οποία μπορεί ο μαγνητικός διακρανικός ερεθισμός να λειτουργήσει κυριολεκτικά σε πολύ μικρές ομάδες εγκεφαλικών κυττάρων με τρόπο τέτοιο ώστε να επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Ένα γεγονός που είναι πολύ εκμεταλλεύσιμο για τις θεραπείες βρεφών και παιδιών, τα οποία πολλές φορές το εκλαμβάνουν σαν παιχνίδι.
Σαν τελευταία παρατήρηση αξίζει να σημειωθεί ότι η θεραπεία αυτή απαιτεί μεν εποπτεία πολύ υψηλής γνώσης, αλλά, τα τεχνικά της κοστολόγια είναι πάρα πολύ μικρά.

Ετικέτες διακρανικός μαγνητικός ερεθισμός (TMS), Εγκέφαλος, θεραπεία, κατάθλιψη, όραση, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ

Ο φοβισμένος βιώνει ποιοτικά, σταθερά τα ίδια συναισθήματα. Διαστέλλονται οι κόρες των ματιών του, σφίγγουν τα σαγόνια του, συσπώνται οι μύες του, η καρδιά του χτυπά τρελά και ένα αίσθημα ατελείωτου πανικού τον οδηγεί σε μια αλόγιστη φυγή.
Η ένταση αυτή από μερικούς ξεπερνιέται με ένα χαμόγελο και άλλους τους οδηγεί σε παραλογισμό. Αυτή η «προσωπική» αντίδραση στην ένταση του φόβου και στο αίσθημα του πανικού ήταν ένα επιστημονικό αίνιγμα. Οι επιστήμονες που γνώριζαν τα εγκεφαλικά κυκλώματα, των οποίων ο ερεθισμός οδηγεί στο φόβο, θεράπευαν με τα ίδια ψυχοφάρμακα τις δυσλειτουργίες τους αγνοώντας την «εγκεφαλική» ιδιοσυγκρασία του καθενός ξεχωριστά. Τα αποτελέσματα αυτών των θεραπειών ήταν φτωχά έως αρνητικά. Ένα τέτοιο αρνητικό προϊόν είναι και η «ιατρογενής» εξάρτηση από τα ψυχοφάρμακα αυτά.
Νέες έρευνες ρίχνουν φως στις περιπτώσεις αυτές και αφήνουν ελπίδες για νέες θεραπευτικές δυνατότητες. Σε χαρτογραφήσεις εγκεφάλου που έγιναν σε ασθενείς με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας αλλά και υγιείς, βρέθηκε ότι ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί σταθερούς σχηματισμούς για να δημιουργήσει τον φόβο, όπως είναι η αμυγδαλή, ο ιππόκαμπος, ο υποθάλαμος, το στέλεχος, ο φλοιός κλπ.
Μια καινούρια όμως διαπίστωση φέρνει επανάσταση στην αντιμετώπιση του φόβου. Η διαπίστωση αυτή αφορά στην έντασή του, ως προς την οποία διαπιστώνεται συνειδητή άνοια. Δηλαδή, ενώ βιώνει κανείς τον φόβο, δεν έχει απόλυτη συνείδηση για αυτόν. Αυτή είναι και η αιτία των ανεξήγητων φοβιών που μας καταλαμβάνουν χωρίς να μπορούμε να τις ελέγξουμε.
Έτσι, λοιπόν, με τις νέες αυτές δυνατότητες ο σύγχρονος ψυχίατρος – νευροφυσιολόγος, καταγράφοντας και χαρτογραφώντας τον εγκέφαλο, μπορεί να «εκπαιδεύσει» τον ασθενή στην κατανόηση των φοβιών του, άρα και στην κατάργησή τους χωρίς την χρήση φαρμάκων.

Ετικέτες εγκεφαλογράφημα, Εγκέφαλος, ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, ΣΚΠ, φόβος, Ψυχιατρική

Η ανάπτυξη του εγκεφάλου χαρακτηρίζεται από μια απίστευτη απλότητα εναλλαγής χρονικών σταδίων και αφάνταστη περιπλοκότητα διαδικασιών. Η ανάπτυξη του εγκεφάλου αρχίζει από την ώρα μηδέν, δηλαδή της σύλληψης. Ουσιαστικά όμως έχουμε μια ιδιαίτερη γονιδιακή εξέλιξη πριν τη σύλληψη. Όσο και αν αυτό φαίνεται περίεργο, υφίσταται.

Η φύση προετοιμάζει τα γονίδια για την δημιουργία της ζωής που θα προκύψει. Αυτό είναι και το βασικό κεφάλαιο της κληρονομικότητας που συνοδεύει την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Άρα, εξελίξεις προ κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά τη σύλληψη επηρεάζουν σαφώς την εγκεφαλική ανάπτυξη. Το γεγονός αυτό βέβαια συνεχίζεται και κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του εμβρύου στην κύηση. Ακριβώς είναι η πρώτη χρονική περίοδος που δημιουργούνται οι προϋποθέσεις των "θέσεων ελαττωμένης αντίστασης", όπου θα αναπτυχθούν οι μελλοντικές αρρώστιες κυρίως του κεντρικού νευρικού συστήματος ανάλογα με περιβαλλοντολογικές επιρροές. Αυτή την εποχή ο εγκέφαλος του εμβρύου αναπτύσσεται και δέχεται το βιορυθμό της μητέρας. Αναπτύσσεται πολύ πιο γρήγορα και πολύ εκτενέστερα το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου και λιγότερο το δεξί.

Η διαδικασία αυτή επιτυγχάνεται μέσω συντονισμού του νευροάξονα της μητέρας και με βάση την κορτιζόλη και την τεστοστερόνη. Η διαδικασία ανάπτυξης κατά τη χρονική περίοδο αυτή συντονίζει επίσης και το ρυθμό επικοινωνίας μεταξύ αριστερού και δεξιού εγκεφάλου. Κάθε εγκεφαλικό ημισφαίριο έχει το δικό του βιορυθμό και συντονίζονται μεταξύ τους κατά τη διάρκεια της κύησης. Με αυτό τον τρόπο με τη γέννηση του εμβρύου υπάρχει πλήρης εναρμονισμός των δυο εγκεφαλικών ημισφαιρίων ως μια οντότητα.

Διαταραχές λοιπόν που συμβαίνουν κατά την ανταλλαγή γονιδιακών πληροφοριών στη σύλληψη ή στην "εκπαίδευση" κατά την κύηση των εγκεφαλικών ημισφαιρίων εκδηλώνονται νωρίς κατά την παιδική ηλικία. Πιο χαρακτηριστικές από τις περιπτώσεις αυτές είναι π.χ. διάφορες μυοπάθειες, εκφυλιστικά σύνδρομα, διαμαρτίες ή δυσπλασίες και αυτιστικές μαθησιακές διαταραχές. Μια από αυτές -η πιο γνωστή τον τελευταίο καιρό- είναι αυτή του υπερκινητικού παιδιού με διαταραγμένη προσοχή. Το αναφέρουμε αυτό γιατί λόγω της πληθώρας των περιστατικών αντιμετωπίζεται πλέον σαν ξεχωριστή νοσολογική οντότητα. Κατά την υπόλοιπη νηπιακή παιδική και εφηβική ζωή συνεχίζει ο εγκέφαλος να αναπτύσσεται με βάση το ρυθμό που αναφέραμε παραπάνω. Τρεις είναι οι βασικές αιτίες μελλοντικών ασθενειών που έχουν την αφετηρία σε αυτή την περίοδο. Είναι οι λοιμώξεις, τα τραύματα, και οι ψυχικές επιρροές του οικογενειακού περιβάλλοντος.

Εδώ η φύση προκειμένου να προστατεύσει τον άνθρωπο ρύθμισε τη διαδικασία ανάπτυξης του εγκεφάλου τελείως ανεξάρτητα από τις αιτίες που τον επηρεάζουν, δηλαδή ότι και αν συμβεί από τα τρία παραπάνω αίτια το δέχεται ο εγκέφαλος σαν ερεθισμό, το αποθηκεύει σαν "τραυματική ανάμνηση" και το παρουσιάζει σαν κλινικό γεγονός αμέσως μετά την ωρίμασή του. Πολλές νευροψυχιατρικές ασθένειες εμφανίζονται εξαιτίας αυτού του φαινομένου με μια διαφορά χρονικής φάσης. Ψυχώσεις όπως σχιζοφρένεια, ενδογενής κατάθλιψη, μανία πολύ περισσότερο κρίσεις και ασφαλώς μικρότερης έντασης σύνδρομα, όπως πονοκέφαλοι, που εμφανίζονται στην ηλικία των 20-40 έχουν την αφετηρία της εξέλιξής τους σε αυτή την περίοδο.

Συνεχιζόμενης της εξέλιξης του εγκεφάλου μετά την εφηβεία αφού ολοκληρωθεί η ανάπτυξη του τότε ολοκληρώνονται παράλληλα όλα αυτά τα νοσηρά συμπτώματα που ανάλογα με τη φύση τους είναι "γεωγραφικά" τοποθετημένα στα διάφορα σημεία του. Έτσι, πλέον, απαλλαγμένος από το πρόβλημα της δικής του ανάπτυξης ο εγκέφαλος αρχίζει για πρώτη φορά να ασχολείται με ενοχλητικές καταστάσεις που ενώ προϋπήρχαν δε γινόντουσαν αισθητές. Η κλινική έκφραση αυτής της αντίδρασης είναι η συμπτωματολογία πολλών νευροψυχιατρικών νοσημάτων που τα έχουμε στην καθημερινότητά μας. Πολλές μορφές ιδιοπαθούς πάρκινσον , σκλήρυνσης κατά πλάκας ,νευροπαθειών, ακόμη και άνοιας έχουν τη ρίζα τους σε αυτή την εποχή.

Με την επαναστατική εξέλιξη της ψηφιακής τεχνολογίας τόσο σε βιο-νευρολογικό επίπεδο, όσο και σε διαγνωστικές διαδικασίες η προσέγγιση των νοσημάτων αυτών και η έρευνα του εγκεφάλου έγιναν πολύ πιο προσιτές. Αφού χρειάστηκαν δύο δεκαετίες για να εμπεδώσουμε τις γνώσεις που αναφέραμε παραπάνω, τώρα σιγά-σιγά μπαίνουμε στο χώρο της θεραπευτικής τους εκμετάλλευσης. Οι σύγχρονοι γιατροί δε σταματούν πλέον στην ανάλυση του συμπτώματος και της θεραπείας του ,αλλά προχωρούν και σε εμπεριστατωμένη ανάλυση του ιστορικού του ασθενούς και της καταγραφής των συμπτωμάτων από την παιδική ηλικία. Αυτό δίνει νέες θεραπευτικές δυνατότητες και την επιτυχημένη λύση σε προβλημάτα νοσημάτων που ως σήμερα θεωρούντο ανίατα. Όσο περνάει ο καιρός και εμβαθύνουμε περισσότερο σε αυτές τις γνώσεις σίγουρα εξελικτικά θα μπορέσει να επινοηθεί, τεχνολογικά, νέος τρόπος παρακολούθησης των σταδίων και των διαδικασιών εξέλιξης του εγκεφάλου από την περίοδο της κύησης και μετά. Αν ολοκληρωθεί αυτό το σύστημα παρακολούθησης μπορεί να επινοηθεί και τεχνική διαδικασία, προφανώς ψηφιακής κατασκευής, άμεσης επέμβασης, διόρθωσης του προβλήματος και ομαλοποίησης της εξέλιξης. Δηλαδή, στο εγγύς μέλλον, ο άνθρωπος θα γεννιέται ασφαλέστερα και θα αυτοπροστατεύεται σε μια μακροζωία απαλλαγμένη από πολλά, σήμερα γνωστά, νευροψυχιατρικά προβλήματα.

Ετικέτες εγκεφαλική ανάπτυξη, Εγκέφαλος, λοιμώξεις, νευρολογία

Πώς τα μικρόβια εισέρχονται στον εγκέφαλο «ξεκλειδώνοντας» την πόρτα ασφαλείας που υπάρχει.

Εδώ και πολλά χρόνια υφίσταται ένας αγώνας των νευρολόγων με τα μικρόβια που προσβάλλουν τον εγκέφαλο. Όχι μόνο για τους νευρολόγους, αλλά και τους γιατρούς όλων των ειδικοτήτων οι λοιμώξεις του εγκεφάλου «εγκεφαλίτιδες» ή των υμένων που τους περιβάλλουν «μηνιγγίτιδες» αποτελούν το φόβο και τον τρόμο.

Αυτό συμβαίνει διότι από την ώρα που θα εμφανιστεί μια τέτοια κατάσταση μέχρι την απόλυτη κατάκλιση του ασθενούς το χρονικό διάστημα είναι ελάχιστο. Πρόκειται κυριολεκτικά για ώρες. Αν σε αυτό το χρονικό διάστημα δεν υποθέσει ο γιατρός τη σωστή διάγνωση, και δεν τεθεί η σωστή αγωγή υπάρχει ο κίνδυνος να πεθάνει ο ασθενής. Πολλές φορές όταν επιζήσει μένουν μόνιμες βλάβες, όπως παραλύσεις ή διανοητικές διαταραχές. Ο κίνδυνος αυτός αυξάνεται ακόμα περισσότερο στα παιδιά, γιατί η άμυνα του οργανισμού τους δεν είναι καλά οργανωμένη. Το ζούμε αυτό ιδιαίτερα κάθε φθινόπωρο με τις λεγόμενες άτυπες ιώσεις. Ακόμη χειρότερα, βλάβες από το νευρικό σύστημα που εντοπίζονται αργότερα όπως άνοια, μορφές Πάρκινσον, κινητικές και διανοητικές διαταραχές οφείλονται σε λοιμώξεις της παιδικής ηλικίας που δεν έγιναν αντιληπτές. Σε μια έρευνα που κάναμε πριν τρία χρόνια με την εταιρεία Neurocell στα νησιά της άγονης γραμμής στο Αιγαίο, εξετάζοντας άτομα με διανοητική καθυστέρηση και κινητικές βλάβες είχαμε βρει ότι σε ποσοστό πάνω από 70% είχαν τις ρίζες τους σε παιδικές λοιμώξεις.

Τα τελευταία χρόνια έρευνες έδειξαν πως σε μερικά σημεία ο εγκέφαλος έχει θέσεις υποδοχής για τα μικρόβια που περιέχουν τα γονίδια, τα οποία δραστηριοποιούν τη λοίμωξη του εγκεφάλου.

Η δράση τους είναι περίπου όπως αυτή του κλειδιού με την κλειδαριά. Εφαρμόζοντας το αμινοξύ που δραστηριοποιείται από το γονίδιο του μικροβίου στην υποδοχή του εγκεφάλου ανοίγει η είσοδος της λοίμωξης και από εκεί και πέρα αρχίζει η διαδικασία της φλεγμονής. Η γνώση αυτή έχει χρησιμοποιηθεί στις προσπάθειες εύρεσης φαρμάκου για το Aids. Δυστυχώς, τα μέχρι τώρα αποτελέσματα περιορίζονταν στις γνώσεις που δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην πράξη. Μια νέα ανακάλυψη από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια ανοίγει την αυλαία για θεραπευτικές ελπίδες. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι τα βακτηρίδια του μηνιγγικοκου περιέχουν ένα συγκεκριμένο γονίδιο το οποίο προκαλεί τη λοίμωξη. Πρόκειται για το γονίδια iaga ,το οποίο μεταλλασόμενο προκαλεί τη μηνιγγίτιδα. Σε ποντίκια όπου έγινε έγχυση των βακτηριδίων με κατεστραμμένο αυτό το γονίδιο επέζησε το 80%. Στην αντίθετη περίπτωση που το γονίδιο είχε τις φυσιολογικές του διαστάσεις πέθανε το 90% των ποντικιών. Μάλιστα, πιστοποιήθηκε στον εγκέφαλό τους 3.500 φορές μεγαλύτερη συγκέντρωση του μεταλλαγμένου γονιδίου.

Θεωρήθηκε το γονίδιο ότι έχει μια πληροφορία για ένα ένζυμο που ενεργεί καταλυτικά στη σύνθεση συμπλέγματος λιποζαχαρίτη. Αυτός ο λιποζαχαρίτης έχει την ικανότητα να συγκεντρώνεται στο κύτταρο και να προκαλεί την αλυσιδωτή συγκέντρωση της λοίμωξης. Σε περίπτωση απουσίας του είναι αδύνατον το φλεγμονώδες υλικό να περάσει το φραγμό αίματος που προστατεύει τον εγκέφαλο. Δηλαδή, αν καταφέρουμε να απομονώσουμε ένα στοιχείο της αλυσίδας του γονιδίου ως τη δημιουργία του λιποζαχαρίτη, μπλοκάρουμε τη λοίμωξη και θεραπεύουμε τον ασθενή. Πάνω σε αυτή τη φάση θα εξελιχθεί η θεραπεία των λοιμώξεων στο μέλλον.

Ετικέτες Εγκέφαλος, λοιμώξεις, μικρόβια